Search

Lijkt erop dat Jeroen Pauw de stukjes van @jndkgrf heeft gelezen over Jona van Loenen, die steevast ‘econoom’ wordt genoemd, maar zijn studie in Nederland niet heeft afgemaakt en in zijn publicaties wel heel erg veel ‘leent’ van anderen. En zijn ideeën over de erfbelasting zijn hardcore socialisme. #pauwendewit #econoom #socialisme #JeroenPauw

Het artikel pleit voor de invoering van een kwaliteitsoormerk voor wetenschappelijke publicaties om het dalende vertrouwen in de wetenschap te herstellen, deels veroorzaakt door een toename van desinformatie en kwaliteitsproblemen in het peerreviewproces. #wetenschap #kwaliteit #vertrouwen

Bedenking over de koers van rector De Sutter aan mijn alma mater UGent en waarom het brokkenparcours voorspelbaar was.👇🏻 De politieke partij Groen staat vandaag aan het uiterst-linkse spectrum van het Vlaamse politieke landschap, samen met de PVDA. Ze vertegenwoordigt maar zo'n 6% van de kiezers. Daar is een goede reden voor: cultureel en sociaal-economisch radicalisme, gekoppeld aan een gebrek aan compromisbereidheid. Groen is een partij die vindt dat alles moet wijken voor de 'goede' zaak. Als je dan een vicepremier van die partij tot rector van de UGent kiest, weet je wat er zal gebeuren: het rectoraat zal geprononceerde links-progressieve ideologische keuzes maken. Dat zal op zijn beurt leiden tot sterke politieke polarisatie op en rond de universiteit. Radicaal-progressieve Gentse academici die voor De Sutter kozen, die er een betekenisvolle minderheid uitmaken, hebben daarmee gekregen wat ze wilden. Velen onder hen vonden al langer dat de universiteit 'van hen' was. En hoe radicaler de progressief, hoe intoleranter. Dat vloeit voort uit de gedachte dat progressieven de 'moral high ground' bezitten. Daardoor zijn andersluidende opinies voor hen al snel minderwaardig en dus fout. Het is deze groep die Cofnas wil zien hangen om ideologische redenen en die nu een stok zoekt om hem buiten te slaan. Dat geldt evenwel niet voor elke academicus die voor deze rector koos. Velen stemden voor De Sutter om andere redenen dan progressieve zelos, bijvoorbeeld omwille van klimaatbezorgdheid. Zij schrikken nu van de ideologische profileringsdrang van de nieuwe rector. De lijst aan polemische beslissingen die De Sutter erdoor drukte is nu al lang, van het gecontesteerde eredoctoraat voor Albanese (waarover de Raad van Bestuur fel verdeeld was!), tot de schorsing van klokkenluider Cofnas vandaag. Ik ben geen UGent-academicus maar slechts een trotse en bezorgde alumnus die er twee masters behaalde. Maar mocht ik dat wel zijn zou ik bij mezelf denken: zou mijn universiteit niet beter gebaat zijn met een strikt a-politieke rector? Met een wetenschapper die louter gerespecteerd wordt omwille van zijn of haar publicaties? Met iemand die opnieuw rust brengt in de tent en de universiteit terugvoert naar zijn essentie: kennis vergaren en overdragen? Dat laatste kan maar op één manier: door een politieke en ideologische neutraliteit te hanteren, als expliciete koers. Want enkel zo kan academische vrijheid werkelijk gedijen. #UGent #academischevrijheid #politiek

De vuile keerzijde van de PvdA-medaille Frans Timmermans: oud-Eurocommissaris voor de Green Deal, voormalig lijsttrekker van GroenLinks-PvdA en sinds juli 2026 zelfs minister van Staat. Alsof de partij er nog een lintje bij wilde plakken. Onder zijn verantwoordelijkheid in Brussel stroomden miljoenen Europees belastinggeld rechtstreeks naar ideologisch bevriende milieu-ngo’s. Niet zomaar subsidies, nee: met de expliciete opdracht om keihard te lobbyen voor Timmermans’ eigen groene agenda. Geheime contracten, meetbare lobbytargets en een netwerk van politieke en activistische handlangers zorgden ervoor dat publiek geld, morele superioriteit en politieke invloed naadloos in elkaar overvloeiden. Een perfect gesloten circuit. En alsof dat nieuw is. Precies hetzelfde mechanisme – publieke middelen, partijvriendjes, ideologische dekmantel, geheime geldstromen en systematisch afwezige controle – speelde zich dertig jaar eerder al af rond de PvdA’er Jan Nico Scholten en zijn stichtingen. Toen heette het anti-apartheid en Refugiado (vluchtelingen), nu asielproblematiek en klimaat. Het morele schild was anders, de graaicultuur bleef identiek. Jan Nico Scholten, PvdA-senator en zelfbenoemde anti-apartheidsheilige, bouwde vanaf 1984 een persoonlijk imperium van stichtingen op dat tientallen miljoenen aan publiek geld opslokte. AWEPA en AEI presenteerden zich als morele baken in de strijd tegen onrecht. In werkelijkheid functioneerden zij als een gesloten circuit van politieke vriendjespolitiek, mediapropaganda, belangenverstrengeling en structureel ontbrekende controle. De documenten die ik boven water haalde, leggen bloot hoe één man met behulp van PvdA, GroenLinks, de VARA en Brusselse ambtenaren een netwerk creëerde waarin publieke middelen, salarissen en ideologie naadloos in zijn eigen handen vloeiden. Ideologische dekmantel Scholten en zijn bondgenoten kozen bewust en selectief voor het ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA. Die keuze was geen humanitaire noodzaak, maar een ideologisch wapen. Alles wat deze bewegingen diende, was “goed”; alles wat ertegen inging, verdacht. Dat morele schild maakte kritiek op financiële rommel of belangenverstrengeling jarenlang taboe. Wie durfde te vragen waar de miljoenen precies bleven, stond meteen aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Partijen en omroep als leveranciers De PvdA stelde Scholten hun fractie kantoor in de Tweede Kamer ter beschikking. Pas in 1991, toen openbaarheid dreigde, werd AWEPA de deur gewezen. PvdA-fractiemedewerker Peter Sluiter werd gedetacheerd; AWEPA betaalde zijn salaris (60.000 gulden, later 75.000 gulden per jaar) rechtstreeks aan de PvdA-fractie. GroenLinks deed met hun fractiemedewerker Tamme Hansma precies hetzelfde (zie bijlage). In augustus 1992 eiste de fractie dat AWEPA bij vooruitbetaling 30.000 gulden overmaakte voor salaris en pensioen van Tamme Hansma. En de VARA? Karel Roskam, hun stercommentator, werkte intensief voor Scholten als spindokter, eindredacteur van publicaties, subsidieaanvragen en onderzoeksverslagen – terwijl hij gewoon door de publieke omroep werd betaald (zie bijlage). Zelfs na 1988 bleef de VARA zijn financiële positie regelen. In 1989 lanceerde Scholten en Roskam een campagne voor een 250 kW-zender van ANC Radio Freedom, met een beoogd bedrag van 5 miljoen gulden. Roskam en Maartje van Weegen (NOS) trokken de kar. De grens tussen journalistiek, activisme en betaalde propaganda was volledig vervaagd. Drie petten, één kas Scholten was tegelijk voorzitter van AWEPA, president van AEI én tot oktober 1998 voorzitter van Vluchtelingenwerk. In 1993 richtte hij met diezelfde petten samen met Simon Jelsma (Postcodeloterij) Refugiado op. Vijf jaar later vroeg Refugiado spoedeisend ruim 200.000 gulden aan Vluchtelingenwerk. Het bestuur onder Scholtens leiding paste de eigen regels aan en keurde de aanvraag goed. Eén man zat aan beide kanten van de tafel, wijzigde de voorwaarden en liet publiek geld van de ene door hem bestuurde organisatie naar de andere stromen. Hij noemde het “uiterste zorgvuldigheid”. Brussel als pinautomaat Via zeer informele contacten tussen Scholten en DG VIII-ambtenaren Jaap Houtman en Giovanni Livi stroomden de Europese miljoenen binnen. In 1988 bevestigde Livi telefonisch en schriftelijk dat 300.000 ECU (ongeveer 700.000 gulden) beschikbaar was voor een AEI-initiatief en vroeg met spoed om bankgegevens (zie bijlage). Tussen 1988 en 1996 steunde de Commissie 21 projecten met ruim 7 miljoen Ecu. Totaal voor AWEPA/AEI 1985-1996: bijna 30 miljoen gulden. Nederlandse subsidies via Scholtens politieke kameraad Jan Pronk: circa 1,6 tot 2 miljoen gulden, ondanks eerdere waarschuwingen van financiële manipulaties. Controle? Welke controle? Pas in 1997 schreef de Europese Commissie een vernietigende brief: dubieuze jaarrekeningen, verborgen reserves, inadequate interne controle, onacceptabele overhead. Scholten ontving intussen jaarlijks 150.000 gulden uit zijn stichtingen. De Noordse donoren noemden de cultuur “autocratisch, geheimzinnig en defensief”. Na cosmetische correcties en de terugbetaling van 60.000 Ecu ging de geldkraan gewoon weer open. Het systematische zwijgen Ik zorgde ervoor dat documenten de toenmalige Europarlementariërs Jim Janssen van Raay en Maxime Verhagen bereikten. Parlementaire vragen volgden. Maar de volledige samenhang – politieke partijen die personeel leverden, een omroepjournalist die voor Scholten werkte terwijl hij door de VARA werd betaald, driedubbele petten, Refugiado als perfecte belangenverstrengeling, informele Brusselse lijnen en de ideologische dekmantel van ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA – is destijds nooit als één onontkoombaar verhaal openbaar gemaakt. Het morele argument van de “goede strijd” functioneerde als perfecte immuniteit. Daarachter draaide een netwerk waarin publiek geld, publieke salarissen en politieke loyaliteit systematisch werden ingezet voor één man en zijn organisaties. Effectieve controle bestond niet. Een van zijn grootst financiers -Jan Pronk- zei ooit “Controle vind ik koloniaal gedrag”. Controle was overbodig verklaard zolang het juiste morele etiket erop plakte. 1/2 Peter Siebelt Zozzaro 18 augustus 2026 #politiek #transparantie #belangenverstrengeling

De framing over Jason Arday is al volop bezig. Hij werd opgejaagd door - uiteraard rechtse - 'bloedhonden' omdat hij zwart was. Onzin. Het bracht me een lang vervlogen moment in herinnering: begin mei 1991, de Unesco Conferentie van Windhoek over persvrijheid in Afrika. De Verklaring van Windhoek van 3 mei maakte van die dag de World Press Freedom Day van de Verenigde Naties. Ik was in Windhoek als voorzitster van de Internationale Federatie van Journalisten (IFJ), de wereldwijde federatie van vakbonden van journalisten. Tijdens de conferentie komt de voorzitter van een kleine, radicale Zuid-Afrikaanse bond, Thami Maswai, me zeggen dat ik goede dingen zeg als IFJ-voorzitter. 'Maar in mijn land zou ik nooit een vrouw als voorzitter verkiezen want dat is strijdig met mijn cultuur'. Ik antwoord droogjes: 'Thank you Thami, but in the meantime, I hope you change your culture.' Een ultra-linkse Duitse journalist die dat hoort wijst me streng terecht. Hoe durf ik de 'cultuur' van die man bekritiseren. Maar een Zuid-Afrikaanse collega van Indiase afkomst komt me feliciteren. 'Ik heb gehoord wat je aan Thami zei, en ik ben zo blij. Ik ben het zo moe dat iedereen al begint instemmend te knikken zodra een Zuid-Afrikaan van kleur de mond opent. I want to be argued with, not condescended to.' Ik ben nooit vergeten hoezeer die man, die geleden had onder, en gevochten had tegen de apartheid, zich vernederd voelde door een nieuw soort apartheid, namelijk de dubbele maatstaf van wat toen nog niet woke heette. Die mondde uit in het omgekeerde racisme van de lage verwachtingen dat de lat, ook in de academische wereld, lager legde naargelang huidskleur en afkomst. Dàt is waarvan Jason Arday het slachtoffer is geworden. Iedereen met kritisch gezond verstand kon doorheen de indianenverhalen kijken die hij over zichzelf vertelde, en die de uitgever de afgelopen weken inderhaast heeft verwijderd uit diens boek dat deze maand uitkomt. Het Jezus College van Cambridge plaatste Arday in de schijnwerpers door hem op een ongebruikelijk jonge leeftijd op een prestigieus professoraat te benoemen. Natuurlijk leidde dat tot een kritische doorlichting van niet alleen zijn sterke verhalen maar ook zijn academische publicaties. En dus ook tot de vaststelling van plagiaat, dè academische doodzonde, in zijn doctoraat. Gezien de welwillende omerta van woke links jegens niet-blanken kwamen die onthullingen aanvankelijk uit de rechterzijde. Dat maakt er geen heksenjacht van. De verantwoordelijkheid voor het drama ligt bij de academische autoriteiten die een slimme en vindingrijke fantast niet grondig doorlichtten: he was not argued with, he was condescended to. En hij verdroeg het blijkbaar niet toen hij van het voetstuk tuimelde waarop Jezus College hem zo lichtvaardig had geplaatst. Nog een woordje over de 'heksenjacht'. De woke linkerzijde is wel de laatste die dat woord moet in de mond nemen, gezien haar ongenadige vervolging van professoren, schrijvers en zovele anderen die het DEI-dogma niet aanhangen. Ik denk hierbij aan één geval onder de vele, namelijk professor Carole K. Hooven. Ze werd weggepest uit de medische faculteit van Harvard omdat ze in juli 2021 over 'zwangere vrouwen' had gesproken. Stel u voor, ze vond dat ze aan toekomstige dokters moest doceren in termen van wetenschap en biologie. Maar voor de gender warriors is dat transfoob, want als een vrouw die zich identificeert als man toch nog een kind baart, wie of wat is de wetenschap om te zeggen dat er biologisch slechts twee geslachten bestaan, en dat mannen niet zwanger kunnen zijn? Dat ik dit durf schrijven maakt van mij een Terf. Alleen wie niet vertrouwd is met de alternatieve wereld van DEI zal niet weten wat dit letterwoord betekent: Trans exclusionary radical feminist. Radicaal ben ik gebleven, als feminist en ook inzake de les die ik in Windhoek kreeg. Respect voor al wie ik ontmoet kan ik alleen tonen door met iedereen op dezelfde manier te argumenteren en te debatteren. En dus ook door in debat te gaan met iedereen, ook Afrikanen, die de gruwelijke genitale verminking van kleine meisjes in Afrika een cultural practice noemen. Kortom, ik blijf erbij dat iedereen die ik ontmoet verdient, to be argued with, not to be condescended to. #Journalism #AcademicFreedom #WokeCulture

Amper wetenschappelijke publicaties, citaties. Toch zomaar hoogleraar onderwijssociologie op Cambridge. En dan is het nog fake ook. De twee belangrijkste pijlers van de academie zijn het streven naar excellentie en het zoeken naar waarheid. Wie dát offert op het altaar van politieke dogma’s vernietigt de universiteit. En dat gebeurt volop, overal. https://t.co/hOUhWsgB42 #Academia #Onderwijs #Wetenschap

Universiteit Utrecht gaat onderzoek doen naar belangenverstrengeling rond universitair hoofddocent Joris Verster, die betalingen ontving van bedrijven zoals Red Bull en Sen-Jam Pharmaceuticals voor wetenschappelijke publicaties, terwijl zijn onderzoek meestal positief uitviel voor deze bedrijven. #belangenverstrengeling #UniversiteitUtrecht #onderzoekscultuur

“Onze lijn is: ook journalisten zijn burgers, en socials zijn niet de krant.” Sorry? Natuurlijk zijn journalisten ook burgers. Maar een burger heeft geen 50.000+ volgers juist vanwege een journalistieke functie, geen toegang tot een groot mediaplatform als de @volkskrant en geen professioneel gezag dat aan zijn publicaties wordt ontleend. Op X discussieert u niet als een anonieme burger in het café, @mkeulemans. U doet dat als wetenschapsjournalist van de @Volkskrant. Dat geeft u meer invloed, maar brengt ook extra verantwoordelijkheid mee. Daarom vind ik het onderscheid tussen vrijheid van meningsuiting en journalistieke normen belangrijk (los van de klacht van @mauricedehond). Vrijheid van meningsuiting gaat over wat u mág zeggen. Journalistieke normen gaan over hoe zorgvuldig u behoort te handelen wanneer u informatie verspreidt, mensen beoordeelt of het publieke debat beïnvloedt. Als sociale media volledig buiten journalistieke verantwoordelijkheid vallen, waarom bestaan er dan journalistieke codes, richtlijnen voor sociale media en een Raad voor de Journalistiek? Dan zou iedere journalist op X naar believen kunnen beschuldigen, framen of kwalificeren onder het mom van 'ik spreek hier als burger'. Dat lijkt mij niet de bedoeling. Als die normen ophouden te bestaan zodra een journalist op sociale media actief wordt, verliest het begrip journalistieke verantwoordelijkheid veel van zijn betekenis. #Journalistiek #VrijheidVanMeningsuiting #SocialeMedia

Weet u wat Climategate is? Iedereen kent Watergate, maar weinig mensen herinneren zich Climategate. ➡️ Climategate is nochtans één van de meest besproken wetenschappelijke schandalen van de afgelopen decennia. In november 2009 werden meer dan duizend e-mails en duizenden documenten gelekt van de Climate Research Unit (CRU) van de University of East Anglia, een invloedrijk onderzoekscentrum waarvan verschillende onderzoekers een belangrijke rol speelden in de rapporten van het IPCC. ➡️ Wat daarin te lezen viel, deed de wetenschappelijke wereld op z’n grondvesten daveren. Enkele weken vóór de VN-klimaattop in Kopenhagen (COP15) -het moment dat regeringen ongezien ingrijpende beleidsbeslissingen gingen nemen- kwam een pakket interne e-mails naar buiten dat wereldwijd wenkbrauwen deed fronsen over het gebrek aan transparantie en de wetenschappelijke cultuur binnen een van de meest invloedrijke onderzoeksgroepen. Zo bleek uit de e-mails onder meer dat Phil Jones, destijds de grote baas van de CRU, schreef over “het verwijderen van e-mails in de context van Freedom of Information-verzoeken”. ➡️”Verwijderen van emails…” Dat leidde tot zware kritiek op de manier waarop met verzoeken om openbaarheid van informatie werd omgegaan. Uit de e-mails bleek ook dat verschillende betrokken onderzoekers zich jarenlang verzetten tegen het vrijgeven van specifieke datasets en onderliggende informatie. ➡️”Weigeren om datasets vrij te geven…” Er bleek ook dat er uitvoerig werd besproken hoe de invloed van bepaalde kritische wetenschappelijke publicaties en tijdschriften kon worden beperkt. Zo werd er gesproken over het boycotten van bepaalde tijdschriften en over strategieën om te vermijden dat bepaalde artikels nog zouden doorwegen in wetenschappelijke evaluaties. ➡️”Boycotten van bepaalde publicaties…” On ook de houding tegenover wetenschappers die een afwijkende visie hadden kwam naar boven in dit schandaal, in tal van e-mails werden collega’s niet inhoudelijk bekritiseerd, maar persoonlijk aangevallen of gemarginaliseerd. ➡️”‘Dissidente’ wetenschappers marginaliseren…” Meerdere officiële onderzoeken wezen nadien op ernstige tekortkomingen inzake transparantie, openheid en de omgang met informatieverzoeken. ➡️“Ernstige tekortkomingen inzake transparantie…” En juist omdat het om invloedrijke IPCC klimaatonderzoekers ging, had dat een grote impact op het vertrouwen. ➡️ Zelfs het blad Nature -niet bepaald bekend om klimaatsceptisch te zijn- stelde dat de affaire aantoonde dat de cultuur van geheimhouding en defensiviteit moest veranderen om het vertrouwen van het publiek te herstellen. ❇️ De echte les van Climategate is voor mij dat wetenschappers ook zeer kleine mensen kunnen zijn, met hun eigen overtuigingen, voorkeuren, ego's en soms grote blinde vlekken. ✅ Maar vooral dat wetenschappers de hoogste normen van transparantie, openheid en kritisch debat moeten naleven. Zeker wanneer hun onderzoek de basis vormt voor beleidsbeslissingen die een gigantische maatschappelijke en economische impact hebben. #Climategate #transparantie #wetenschap

De vele petten van viroloog Marion Koopmans @MarionKoopmans en wat dat zegt over de Nederlandse media en academische vrijheid. In het najaar van 2025 woonde ik het congres 'Back to the Future' van het Artsencollectief @ArtsenC bij in Zeist. Het collectief ontstond in 2020 als reactie op een brandbrief van twee medisch specialisten die vonden dat de coronamaatregelen meer schade aanrichtten dan het virus zelf. Op dat congres sprak de jonge arts en immunoloog dr. Jona Walk @JonaWalk over academische vrijheid. Haar verhaal werd met een staande ovatie ontvangen. Dr. Robert Malone @RWMaloneMD sprak haar bemoedigend toe omdat ook hij de nodige verkettering over zich heen heeft gehad, als uitvinder van de mRNA technologie. Diezelfde verkettering viel Jona Walk de afgelopen jaren ten deel. Voor artsen zoals dr. Walk was er geen academische vrijheid, ze werd en wordt dagelijks belachelijk gemaakt en daar niet tegen beschermd. Deze blog schrijf ik om te verduidelijken hoe de censuur in Nederland in zijn werk gaat. Het is een ragfijn spel tussen factcheckers, journalisten en mensen als Koopmans zelf. Marion Koopmans zit zelf in de 'Denktank Desinformatie' die de macht heeft critici te censureren en te laten aanvallen. De maandagochtend na het congres reageerde viroloog Marion Koopmans op X op een post van journalist Maarten Keulemans (die het congres net zomin als Koopmans had bijgewoond). Ze schreef min of meer dat Jona Walk 'voorlopig' nog overal haar 'ver-van-consensus standpunten' kon uitdragen. Die opmerking – na een presentatie waar ze zelf niet bij was – komt dreigend over. Koopmans suggereert hiermee dat kritische standpunten tijdelijk worden getolereerd, maar dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Dat past niet bij wetenschap, waarin juist het stellen van vragen en het toetsen van hypotheses centraal staan. Marion Koopmans is hoogleraar virologie aan het Erasmus MC. Dat is haar core business. Maar tijdens de coronacrisis droeg ze meerdere petten tegelijk en dat werd zelden expliciet benoemd in de media. Ze was lid van het Outbreak Management Team (OMT) en adviseerde het kabinet over lockdowns, mondkapjes, avondklok, testbeleid en later over de vaccinatiestrategie. Ze adviseerde vanaf maart 2020 de Europese Commissie over het coronabeleid. Ze maakte deel uit van het WHO-team dat in 2020-2021 in Wuhan onderzoek deed naar de herkomst van SARS-CoV-2. Ze is initiatiefnemer en scientific director van het Pandemic & Disaster Preparedness Center (PDPC), een belangrijk instituut voor toekomstige pandemische paraatheid. En – cruciaal – ze had zitting in de Denktank Desinformatie, een overheidsgerelateerd overleg dat zich bezighield met het signaleren en bestrijden van 'desinformatie', waaronder kritiek op het coronabeleid en de vaccins. Dat laatste is geen kleinigheid. Terwijl critici – artsen, wetenschappers en burgers – vaak werden weggezet als 'complotdenkers' of 'anti-vaxxers', zat een vooraanstaand OMT-lid mee aan tafel bij een denktank die invloed had op welke informatie wel of niet als problematisch werd gezien. Maar er is meer waarover Koopmans zwijgt en wat wél relevant is. Al op 1 februari 2020 nam Koopmans deel aan een vertrouwelijke teleconferentie met onder anderen viroloog Ron Fouchier, Duitse viroloog Kristian Andersen, Eddie Holmes en anderen, waarbij Anthony Fauci en Francis Collins aanwezig waren. In vrijgegeven e-mails van die periode schreef ze op 9 februari 2020 in essentie dat de hypothese van een laboratoriumlek beter niet in de publieke discussie moest worden gebracht, omdat dat 'backfire' kon geven of als 'kijk, zij dachten het ook' zou worden gelezen. Kort daarna verscheen het invloedrijke artikel Proximal Origin in Nature Medicine, dat de lab-leak-hypothese sterk relativeerde. De privé overwegingen van de mogelijkheid van een lablek werden niet transparant naar buiten gebracht. Terwijl het juist van groot belang is om te weten waar een nieuw virus vandaan komt – zeker als er in Wuhan gain-of-function-achtig onderzoek plaatsvond. Het is typerend voor de Nederlandse media dat Marion Koopmans al in het voorjaar van 2020 als dé expert werd neergezet. Niet alleen als viroloog, maar ook als autoriteit op het gebied van maatregelen, vaccins, maatschappelijke impact en later zelfs desinformatie. Ze was overal: talkshows, kranten, radio. Haar petten stapelden zich op, maar de media stelden zelden kritische vragen over mogelijke belangenverstrengeling of over de vraag of één persoon al die rollen tegelijk kon vervullen zonder dat onafhankelijkheid in het geding kwam. Wetenschap is geen consensusmachine. Consensus is een tijdelijk resultaat van debat en bewijs, geen doel op zich. Zodra afwijkende hypotheses (zoals een mogelijk lablek) actief uit de publieke ruimte worden gehouden, is er geen wetenschap meer, maar beleid met een wetenschappelijk sausje. De geschiedenis laat zien wat er gebeurt als moedige onderzoekers tegen de heersende mening ingaan. John Snow ontdekte in 1854 dat cholera via besmet water werd overgedragen, terwijl de gevestigde wetenschap vasthield aan de miasma-theorie (slechte lucht). Hij werd aanvankelijk genegeerd en tegengewerkt. Jona Walk was de afgelopen jaren in opleiding tot internist-intensivist. Afgelopen voorjaar studeerde ze af. De opleidingssituatie maakt je extra kwetsbaar. Dat een hoogleraar en OMT-lid haar na een lezing over academische vrijheid – zonder de lezing zelf te hebben gehoord – via X afserveert met een opmerking over 'voorlopig' nog kunnen afwijken van de consensus, is geen blijk van wetenschappelijke openheid. Het is een signaal: blijf binnen de lijnen, of je loopt risico. Niet Jona Walk, maar hoogleraar Marion Koopmans en anderen die het woord 'desinformatie' in de mond namen om critici kalt te stellen, hebben het vertrouwen in de wetenschap beschadigd. Onder het mom van 'volg de wetenschap' werden ingrijpende maatregelen genomen waarvan de wetenschappelijke onderbouwing op z’n minst discutabel was en waarbij alternatieve verklaringen (zoals de oorsprong van het virus) bewust werden gemarginaliseerd. Marion Koopmans is een gerespecteerd viroloog met indrukwekkende publicaties. Maar juist omdat ze zoveel petten droeg – adviseur van overheid en Europa, lid van een desinformatiedenktank, deelnemer aan vroege besprekingen over de virusoorsprong én gezicht van de media – had ze extra verantwoordelijk moeten voelen voor transparantie en academische vrijheid. In plaats daarvan illustreert haar reactie op Jona Walk precies het klimaat dat veel artsen en wetenschappers vanaf 2020 ervoeren: kritiek wordt niet beantwoord met argumenten, maar met framing en subtiele dreiging. Wetenschap floreert bij open debat, niet bij 'voorlopig nog even toestaan'. Zolang dat besef niet breder doordringt, blijft het vertrouwen in de wetenschap verder eroderen – en dat is uiteindelijk schadelijker dan welke kritische stem ook. #AcademischeVrijheid #Desinformatie #Wetenschap

Robbert Dijkgraaf bespreekt in zijn column de groeiende zorg over de impact van kunstmatige intelligentie op de wetenschappelijke integriteit, waarbij hij wijst op de stijgende aantallen vervalste publicaties en een overvloed aan technisch correcte, maar inhoudelijk irrelevante artikelen, wat leidt tot een verstoring van de wetenschappelijke gemeenschap. #onzinwetenschap #AI #wetenschappelijkeintegriteit

Curt Cress (Schlierbach (Brachttal), 11 augustus 1952) is een Duitse drummer en componist. Curt Cress begon zijn carrière in 1965 bij de band Last uit Hanau. Later speelde hij ook in Hanau met de bands Inspiration Six en het meest recent in 1969 met Orange Peel, die het daaropvolgende jaar officieel werd ontbonden, maar nog steeds samenkomt voor incidentele optredens. Tot op heden heeft Curt Cress bijgedragen aan ongeveer 12.000 opnames en is hij te horen op minstens 400 miljoen verkochte platen. Curt Cress trad op als bandlid van verschillende formaties zoals: Klaus Doldingers Passport, Atlantis, Spliff, Snowball, Curt Cress Clan en als gast bij talloze studio-opnamen en liveoptredens van Duitse en internationale artiesten, waaronder, Falco, Peter Maffay, Rick Springfield, Saga en Tina Turner. Zijn eigen solo-publicaties als drum avant-gardeproducties volgden: AVANTI, SING, BANG, TRIP. https://hvdommelen.nl/b/CressC.html

Ik doe dit niet vaak, maar bij deze dan toch. De 'wakkeren' zijn mij nu voor van alles en nog wat aan het beschuldigen. Een betaalde gate keeper, een agent provocateur, leugenaar. Omdat ik ze ongemakkelijke feiten voorhoud. Dat mag, maar dit is de werkelijkheid: Ik ben vrijwel de enige die VRIJWEL NOOIT ergens geld of donaties voor heeft gevraagd. Ik heb de afgelopen jaren makkelijk meer dan €100k gestoken in werk dat ik in principe doe om ons allemaal te helpen. Ik heb heel veel tijd gestoken in podcasts. Honderden artikelen, alleen AndereKrant betaalde ze netjes altijd. Maanden gestoken in het bouwen van publicatiesystemen, wekenlang met vrijwilligers bezig geweest voor Gezond Verstand om hun archief er in te stoppen totdat het werd gesaboteerd. Ik heb uren en uren en uren gestoken in Viruswaarheid, maandenlang. Maanden bezig geweest met decentrale chat systemen voor Viruswaarheid, Gezond Verstand, AndereKrant, Army of Love, Weltschmerz, enz. Grootste deel van de kosten op me genomen omdat het anders niet van de grond kwam. Maandenlang interim directeur voor Weltschmerz gespeeld omdat de dames aangifte wilden doen tegen de toenmalige eigenaar en alles vastliep, alleen maar scheldpartijen over me heen gekregen. En dit is nog maar een korte opsomming. Ik ken ze allemaal, ik er vertrouw er nog maar weinig. Nooit vroeg ik geld. Nooit vroeg ik donaties. Dat is gewoon een keuze. Mijn integriteit is mijn identiteit. Het heeft me ook alles gekost, ik kon 15 maanden nergens meer opdrachten krijgen. Prachtige opdrachten werden steevast de dag voordat ik me zou melden afgezegd en niemand wilde vertellen waarom. Dus werd ik sporttrainer, maar op je 60e is dat niet zo makkelijk meer omdat je lijf dat niet meer aan kan. Mijn opdrachtgevers werden gebeld en lastiggevallen door Israel-gekkies. Workshops vitaliteit of AI werden weer afgezegd omdat de wakkere jankies het niet leuk vonden wat ik bij Jorn Luka zei over chemtrails en hun platte aarde. Je kan het zo gek niet bedenken. Of je het gelooft, is aan jou, maar ik heb geen verborgen agenda. Nul. Ik werk voor NIEMAND. Zo. Dit was eenmalig. Doe er mee wat je wilt, ik ga niet veranderen ;) #integriteit #waarheid #podcasts

Ik heb even een kleine X-handleiding. Dit betekenen de teksten in de profielen van sommige mensen: 'Realist' - racist 'Gezond verstand' - te dom om de complexe wereld te begrijpen, dus dan maar afgaan op de eigen beperkte waarneming en kennis. 'Klokkenluider' - door eigen toedoen in de problemen gekomen en dagelijks onterecht de slachtofferkaart trekken door net te doen alsof iedereen corrupt is. 'Kritisch denker' - denken dat je het met drie jaar moedermavo beter weet dan mensen die er jaren voor gestudeerd hebben en zes kilo aan onderzoek gedaan hebben. 'Compleetdenker' - complotdenker die denkt wakker te zijn en alles kan doorgronden. 'Vrije journalist' - zonder opleiding, ervaring of publicaties je neus overal in steken omdat je activist bent. 'Anti-woke' - moeite met verandering en dus alles wat progressief is afdoen als gestoord. Wie de schoen past, etc. #SocialeMedia #Opinies #Identiteit

Hé Henri, Vertel ook eens hoe asielzoekers eigenlijk écht in Ter Apel aankomen. Hoe de asielketen werkelijk in elkaar zit. Dat frontlinielanden zoals Italië en Griekenland asielzoekers al sinds 2015 systematisch herverdelen over de andere Lidstaten. Dat hiervoor destijds een 'tijdelijk' infrastructuurnetwerk opgebouwd, dat nooit is afgebouwd. Dat de instroom hierdoor zo extreem constant is, en nauwelijks nog iets te maken heeft met oorlogen of conflicten elders. Jullie schijnmaatregelen zullen geen écht verschil maken, mede ook omdat de asielketen feitelijk in handen is van NGO’s en activistische rechters. Het enige wat écht werkt, is als we van asiel vanuit buiten Europa weer een gunst maken in plaats van een automatisch recht. Daarvoor móeten we internationale verdragen aanpassen of opzeggen. Doe je dat niet, dan accepteer je dat we binnen 5 jaar burgeroorlogen in Europa riskeren. David Betz, hoogleraar Oorlog in de Moderne Wereld aan King’s College London sinds 2002, schat deze kans inmiddels op 89% en legt het haarscherp uit in deze twee publicaties: https://t.co/USzNhpiVQU https://t.co/LjD0mMNHSi Ben jij klaar voor 5 tot 10 jaar gewelddadig intern conflict met tienduizenden doden, Henri? #Asiel #Migratie #EuropeseUnie

Het Kennedy Center in de Verenigde Staten heeft de opdracht gekregen om de naam van Donald Trump van zijn gevel te verwijderen, na een juridische uitspraak die de naamswijziging ongeldig verklaarde en waarbij medewerkers moesten zorgen voor aanpassing van alle gerelateerde documenten en publicaties vóór 12 juni. #Trump #KennedyCenter #VS

Nadia Murad, Yazidi-overlevende en Nobelprijswinnaar verteld in een BBC intervieuw: “Ik werd elke dag verkracht en gemarteld, zes maanden lang. Ze vermoordden mijn moeder omdat ze te oud was om seksslavin te zijn. Ze vermoordden al mijn broers omdat ze weigerden zich tot de islam te bekeren.” Dit is geen willekeurig geweld. Dit is wat ISIS deed met duizenden Yazidi-vrouwen en meisjes in 2014: systematische ontvoering, verkoop op slavenmarkten, verkrachting en slavernij. En ze rechtvaardigden het direct uit de islamitische bronnen. In hun officiële publicaties (Dabiq-magazine en een specifiek slavernij-pamflet) schrijven ze letterlijk dat het verkrachten en tot slaaf maken van Yazidi-vrouwen halal is, omdat zij als “mushrikin” (afgodendienaars) geen bescherming genieten. Ze verwijzen naar: Koran 4:24, 23:5-6 en 33:50 → seks met “wat jullie rechterhand bezit” (vrouwelijke gevangenen/slavinnen) is expliciet toegestaan. Voorbeelden uit de Hadith en het leven van Mohammed, die ISIS gebruikt als rechtvaardiging voor “sabayya” (seksslavinnen). Dit is geen “verdraaiing”. Dit is wat er letterlijk in de boeken staat en wat ISIS consequent toepaste als religieuze plicht. Duizenden Yazidi-vrouwen werden verkracht als “ibadah” (aanbidding). Nadia Murad getuigt niet over “een paar slechte mannen”. Ze getuigt over een ideologie die non-moslims tot legitiem oorlogsbuit maakt. #Yazidi #HumanRights #ISIS

Arxiv heeft een jaarlange ban ingesteld voor wetenschappers die betrapt worden op het publiceren van AI-gegenereerde nepwetenschap, waarbij ze na deze periode alleen weer artikelen mogen indienen als hun eerste drie publicaties zijn goedgekeurd door een gerenommeerd peer-reviewed tijdschrift. #Arxiv #AI #wetenschap