Search

De prominente Russische politicus Boris Nadezjdin is veroordeeld tot een boete van 1000 roebel voor het tonen van een foto van Aleksej Navalny, wat leidt tot zijn uitsluiting van de parlementsverkiezingen in september, terwijl de repressie tegen oppositieleden in Rusland toeneemt. #BorisNadezjdin #AleksejNavalny #RussischeVerkiezingen

De dood van scheidsrechter en VAR Rob Dieperink (38) uit de Achterhoek heeft wereldwijd voor verstoring gezorgd, waarbij internationale media vooral de focus leggen op zijn recente uitsluiting van de WK-selectie door de FIFA en de context rond beschuldigingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. #RobDieperink #scheidsrechter #FIFA

Hypothese. Stel dat ik een autoritaire leider was. Niet zomaar iemand die een verkiezing wil winnen, maar iemand die de bevolking maximaal én blijvend wil controleren. Waar zou ik dan op inzetten? ➡️Ik zou volledige controle willen over de digitale identiteit van iedere burger. ➡️Ervoor zorgen dat niemand nog anoniem kan spreken, publiceren of kritiek kan uiten. ➡️Ik zou anoniem geld afschaffen. Elke betaling moet traceerbaar zijn en elke transactie moet goedgekeurd of geweigerd kunnen worden. ➡️Ik zou steeds meer gegevens centraliseren: identiteit, gezondheid, financiën, communicatie, reisbewegingen… Want wie alle puzzelstukken bezit, kent de volledige puzzel. ➡️Ik zou algoritmes inzetten die niet alleen volgen wat mensen doen, maar ook voorspellen wie “mogelijk een risico vormt”. ➡️Ik zou de bevolking voortdurend identificeerbaar, traceerbaar en analyseerbaar maken. Continu weten waar iemand is, adhv ANPR camera’s, automatische gsm tracking, enz. ➡️Ik zou de mediasector zoveel mogelijk mijn verhaal laten brengen en afwijkende stemmen marginaliseren. Ik zou ervoor zorgen dat de mediabazen uit mijn hand eten. ➡️Ik zou het publieke debat sturen door bepaalde standpunten consequent als gevaarlijk, onaanvaardbaar of “desinformatie” te framen. ➡️Ik zou censuur normaliseren en critici op allerlei manieren het zwijgen opleggen. ➡️Ik zou sociale druk creëren zodat mensen zichzelf beginnen censureren uit angst voor reputatieschade, jobverlies of uitsluiting. ➡️Ik zou een justitie willen die de wet zó interpreteert dat tegenstanders veel harder worden aangepakt dan medestanders, ➡️Ik zou onafhankelijke controle-mechanismen verzwakken: geen kritisch parlement, geen onafhankelijke media en rechters en toezichthouders mogen mij niet te veel kunnen tegenhouden. ➡️Ik zou burgers steeds afhankelijker maken van centrale systemen, vergunningen, subsidies en overheidsdiensten. ➡️Ik zou willen dat iedereen rijdt met een voertuig dat ik vanop afstand kan beperken of liefst stilleggen. ➡️Ik zou uiteindelijk alle technologie met elkaar verbinden, zodat uitsluiting of beperking met één druk op de knop mogelijk wordt. ➡️Ik zou noodmaatregelen zoveel mogelijk normaliseren. Wat tijdelijk begint, kan later permanent worden. ➡️En ik zou mensen ervan overtuigen dat vrijheid best mag wijken voor meer veiligheid, meer gemak of “het algemeen belang”. ➡️Ik zou zorgen voor een een groep geloofwaardige medestanders die continu mijn standpunten verdedigen, verpakt in goede bedoelingen. ➡️➡️➡️Maar vooral zou ik ervoor zorgen dat geen enkele maatregel op zichzelf totalitair lijkt. Ik zou ze één voor één invoeren. Telkens met een nobele bedoeling. Telkens met een goed klinkend argument. Zodat bijna niemand de optelsom nog ziet. En de massale hoeveelheid geld die ik daarvoor nodig heb, regel ik via bijna niet te controleren gigantische geldstromen ten voordele van mega-noodmaatregelen of andere globale crisissen. Want een vrije samenleving verdwijnt zelden in één grote sprong. Ze verdwijnt beetje bij beetje, wanneer steeds meer macht, data en controle in dezelfde handen terechtkomen. Welke maatregel ben ik vergeten? #totalitarisme #privacy #controle

Open brief aan de Parlementaire Corona-commissie Geachte voorzitter en leden van de Parlementaire Corona-commissie, De opdracht van een parlementaire enquête is helder: het reconstrueren van de feiten en het bieden van een zo volledig mogelijk beeld van een van de meest ingrijpende periodes uit de recente Nederlandse geschiedenis. Juist daarom roept de huidige opzet van de openbare verhoren bij ons een fundamentele vraag op: Kan een commissie werkelijk een volledig en geloofwaardig beeld schetsen van de coronaperiode wanneer een aantal van de meest prominente critici van het gevoerde beleid niet wordt gehoord? Een parlementaire evaluatie verliest aan geloofwaardigheid wanneer zij zich beperkt tot een selectie van stemmen en cruciale betrokkenen buiten beschouwing laat. Juist degenen die jarenlang tegenover de overheid stonden in rechtszaken, demonstraties en het publieke debat, zouden de gelegenheid moeten krijgen om hun ervaringen, afwegingen en feiten onder ede toe te lichten. Tijdens de openbare verhoren wordt uitvoerig gesproken over de coronademonstraties, de maatschappelijke weerstand, de rechtszaken en de coronakritische beweging. Daarbij is ook meerdere malen verwezen naar Willem Engel en zijn rol gedurende de coronaperiode. Opmerkelijk genoeg wordt er wel over hem gesproken, maar wordt hem niet de gelegenheid geboden daar zelf op te reageren. Dat is des te opmerkelijker omdat wij gedurende de coronaperiode een centrale rol hebben gespeeld binnen het maatschappelijke en juridische debat. Wij voerden tientallen juridische procedures tegen de Staat en andere overheidsinstanties. De procedure over de avondklok behoort tot de bekendste rechtszaken uit de coronaperiode en leidde tot een historische uitspraak, waarna met spoed nieuwe wetgeving werd ingevoerd. Daarnaast organiseerden wij landelijke demonstraties, voerden wij procedures tegen diverse maatregelen en stonden wij jarenlang in direct contact met gemeenten, burgemeesters, politie, het Openbaar Ministerie en andere overheidsinstanties. Ook de wijze waarop met onze stichting en de daarbij betrokken personen is omgegaan, behoort wat ons betreft tot de onderwerpen die deze commissie niet kan negeren. Binnen onze stichting zijn meerdere mensen onderwerp geweest van strafrechtelijke procedures. Overheidsdiensten hebben zich gedurende lange tijd intensief met onze organisatie beziggehouden. De vraag hoe deze besluitvorming tot stand is gekomen, welke afwegingen daarbij zijn gemaakt en hoe proportionaliteit, grondrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd, verdient eveneens een kritische beoordeling. Daarnaast lopen verschillende procedures jaren later nog altijd door. De maatschappelijke, persoonlijke en financiële gevolgen daarvan zijn groot. Ook dat is onderdeel van de geschiedenis die deze commissie zegt te willen reconstrueren. Wanneer de commissie wil begrijpen hoe de verhouding tussen overheid en burgers tijdens de coronaperiode is veranderd, dan kan zij niet voorbijgaan aan de ervaringen van degenen die jarenlang onderwerp zijn geweest van intensieve handhaving, juridische procedures en maatschappelijke uitsluiting. Juist daarom stellen wij ons hierbij publiekelijk beschikbaar om in een openbare hoorzitting iedere vraag van de commissie te beantwoorden. Niet alleen over de demonstraties. Niet alleen over de rechtszaken. Maar ook over de vervolgingen, de handhaving, de samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten, de gevolgen voor burgers en de wijze waarop gedurende deze periode met fundamentele rechten is omgegaan. Met vriendelijke groet, Jeroen Pols Willem Engel #Corona #Parlement #Rechtspraak

In het artikel betoogt Lotte Jensen dat het begrip 'Nederlanderschap' door de eeuwen heen gekenmerkt is door processen van in- en uitsluiting, waarbij de discussie over wie als 'Nederlander' kan worden beschouwd heftig en contextgebonden is, zoals recentelijk bleek uit debatten over nationale identiteit en culturele waarden. #Nederlanderschap #Identiteit #Inclusie

"Corona vergeten? Dat bepaal ik zelf wel." Eind 2024 schreef ik dat al op X, en het geldt nog steeds. We kunnen de coronaperiode niet écht achter ons laten en geen lessen trekken zolang de verantwoordelijken vrijuit gaan. Momenteel zijn er verhoren, maar ik kijk er niet naar. Ik verdraag de gezichten van Rutte, De Jonge, Aalbersberg en consorten simpelweg niet meer. Ik ben de verkettering niet vergeten. Ik ben de werkplek niet vergeten die ik kwijtraakte door doxing en zwartmakerij in de media. Er waren zelfs huisartsen die meededen aan de verkettering, die het niet verdroegen dat ik een mening had die afweek van de hunne en die me achter mijn rug om bij de Inspectie meldden met als doel dat ik flink werd aangepakt. Dat is ook gebeurd en dat heeft een zware wissel getrokken op mij en mijn gezin. Dat de IGJ hieraan meewerkte, zich voor het karretje liet spannen van de minister van VWS, heeft mijn vertrouwen in instanties en de overheid zwaar beschadigd. Minister Hugo de Jonge vond de vaccinatiebereidheid overduidelijk belangrijker dan of de Coronaprikken wel 100 % veilig waren. Hij had geen gewetensbezwaren om de prikken aan te smeren aan jonge mensen en zelfs kinderen. Hij wordt niet geconfronteerd met mensen die last hebben van vaccinatieschade of zelfs te maken hebben met overlijden van hun kind. Anno 2026 zitten we met de gebakken peren. Van een IGJ die zich voor het karretje liet spannen van mensen als De Jonge en Aalbersberg van de NCTV en verzaakte toe te zien op veiligheid van de mRNA prikken. Van een parlement wat onze grondrechten liet vertrappen, wat instemde met lockdowns en een avondklok. Er worden nog steeds huisartsen lastiggevallen met hoge boetes van IGJ. Rob Elens was niet de enige. Ik ben de hitpieces niet vergeten waarin ik zonder weerwoord als “gevaarlijke huisarts” werd neergezet. Achter de schermen opereerde een Denktank Desinformatie die mensen liet censureren en kapotmaken. Begin 2022 werd ik door acht collega-huisartsen gecoördineerd gemeld bij de IGJ – niet om mijn behandeling van patiënten, maar om mijn mening. Achter mijn rug om, in strijd met de eigen ethische code die voorschrijft dat je eerst met een huisarts praat voordat je haar meldt. Maar deze meldend artsen hadden het tij mee. Desinformatie moest bestreden worden en álles was simpelweg desinformatie wat niet strookte met het Coronanarratief. Ik ben de systematische verkettering van 'ongevaccineerden', de uitsluiting, de zinloze lockdowns, schoolsluitingen en het coronatoegangsbewijs niet vergeten. Gezonde jongeren en kinderen die niet meer naar de sportschool, kroeg of bioscoop mochten zonder test of prik. Voor de verantwoordelijken is het lekker makkelijk als we collectief vergeten en “doorgaan”. Lekker makkelijk als jouw reputatie niet is verwoest door NCTV-trollen en Denktank Desinformatie-leden. We hoeven blijkbaar ook niet te weten wie die 35 mensen in die denktank waren, wie de opdracht gaf voor schoolsluitingen, lockdowns en avondklok, of wie er precies achter de georganiseerde media-aanvallen zat. Ik heb geen behoefte aan excuses van Hugo de Jonge of aan eerherstel. Wat ik wél zou willen, is 100% transparantie. We kunnen pas lessen leren voor een volgende crisis als de daders verantwoording hebben afgelegd en, waar nodig, voor een onafhankelijke rechter hebben gestaan. Zolang ze met fluwelen handschoenen worden aangepakt, zolang de juiste vragen niet worden gesteld en zolang ze wegkomen met smoesjes en geheugenverlies, gebeurt dat niet. Een parlementaire commissie van de Tweede Kamer is daarbij geen geschikt middel. Juist de volksvertegenwoordiging heeft voor het overgrote deel gefaald toen onze grondrechten met voeten werden getreden. In een gezonde democratie mogen ministers geen opdracht geven om kritische artsen “full force” te laten vervolgen door de Inspectie. Ik werk nog steeds als huisarts, mijn zorg voor patiënten is hetzelfde als voorheen. Ik blijf me uitspreken en het is triest dat dat in het Nederland van tegenwoordig gevaarlijk is, dat je opgejaagd kunt worden door de media en instanties, weggezet als complotdenker, extreem-rechts en gevaarlijk, alsof jij het gevaar bent. Het werkelijke gevaar is een kapot systeem, media die niet kritisch zijn maar prefente narratieven helpen bewaken, waardoor de verantwoordelijken wegkomen met misdadig gedrag. Toch is je blijven uitspreken de enige remedie. Als u waardeert wat ik schrijf kunt u me supporten via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Transparantie #Vrijheid

Column: Het gezondheidsadvies van Corendon CEO, Steven van der Heijden Daar zitten ze dan. In nette pakken. Waterglas erbij. Ernstige blik. Parlementaire onderzoekscommissie. De toneelvereniging van het nationale geheugenverlies. “Met de kennis van nu…” De gevaarlijkste zin van de Nederlandse bestuurscultuur. Want daarmee verandert iedere daad ineens in mist. Iedere beslissing in een “complex dilemma”. Iedere vorm van machtsmisbruik in een “moeilijke afweging”. En ergens, diep in het archief van de corona-jaren, klinkt nog de stem van Steven van der Heijden. De man die vond dat ongevaccineerden het zo moeilijk mogelijk gemaakt moest worden zodat ze “geen normaal leven meer konden leiden.” Geen obscure dictator. Geen generaal in een bananenrepubliek. Nee. Een reisbaas. Vakantiebrochures. All-inclusive buffetten. Stoelreserveringen naar Antalya. Dat niveau. Het fascinerende was niet eens de uitspraak zelf. Het fascinerende was hoe normaal het ineens gevonden werd. Alsof een deel van Nederland in recordtempo veranderde in amateur-bewakers van een digitale toegangspoort. QR-code vergeten? Buiten blijven. Geen prik? Geen koffie. Geen gehoorzaamheid? Geen samenleving. En overal die griezelige bestuursglimlach. Dat opgewekte morele dedain van mensen die zichzelf ineens verzetsheld waanden omdat ze een scanner konden bedienen. “Fijn dat u uw code even laat zien.” Alsof vrijheid een bioscoopkaartje was geworden. Nu zitten dezelfde kringen ineens in de stand van collectieve mistigheid. Niemand was voor dwang. Niemand wilde uitsluiting. Niemand heeft het zo bedoeld. Het was “de context”. Het was “de wetenschap”. Het was “de druk van het moment”. Wonderlijk hoe snel ruggengraten oplossen zodra er camera’s van een onderzoekscommissie verschijnen. Want waar gaat die commissie eigenlijk over? Over waarheid? Of over bestuurlijke witwas? De kunst van het nét genoeg onderzoeken zodat niemand echt verantwoordelijk wordt? Misschien komt er straks een rapport van 1800 pagina’s. Met hoofdstukken als: * “Communicatieve uitdagingen” * “Maatschappelijke polarisatie” * “Complexe besluitvorming onder tijdsdruk” Maar nergens de simpele vraag: Hoe kon een samenleving zó snel accepteren dat burgers hun grondrechten moesten scannen voor een broodje en een stoel op een terras? En vooral: waarom stonden er CEO’s, bestuurders en mediacommentatoren vooraan te juichen alsof uitsluiting ineens een deugd was geworden? De parlementaire commissie onderzoekt misschien het beleid. Maar Nederland zou vooral eens de spiegel moeten onderzoeken. Want het virus verdween uiteindelijk vanzelf uit de journaals. De reflex om afwijkende burgers buiten de samenleving te plaatsen? Die blijkt een stuk hardnekkiger. En mensen als CEO Steven van der Heijen blijken vooral in hun eigen voet te hebben geschoten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Bestuur #Gezondheidszorg #Vrijheid

Oh Nederlanders, wat hebben we toch een gigantisch probleem met geïnstitutionaliseerde Jodenhaat. Wat hebben we toch een schrijnend gebrek aan historisch inzicht en lerend vermogen. De podcast met de auteurs van de absolute must-read ‘Het 7 oktober-effect’, dr. Amanda Kluveld en dr. Eliyahu Sapir, biedt belangrijke inzichten. De positie van Joodse studenten en medewerkers binnen de Nederlandse universiteiten is sinds de gruwelijke pogrom van Hamas op Israëlische Joden ernstig verslechterd. In ieder ontwikkeld westers land, in iedere vrije samenleving, zou ieder weldenkend mens natuurlijk precies het omgekeerde hebben verwacht, namelijk steun voor de beschaving en afschuw voor het genocidale neofascisme dat zich vermomt als Palestinisme. Maar helaas: er woedt een oorlog die gericht is op de vernietiging van Israël, op de uitroeiing van de Joden van de rivier tot de zee. En precies die oorlog wordt óók uitgevochten op de Nederlandse campus. De onderliggende mechanismen zijn niet nieuw: Joodse studenten en medewerkers trekken zich terug, verbergen hun identiteit en verliezen ieder vertrouwen in juist de instituties die hen zouden moeten beschermen. Oók binnen de Joodse gemeenschap zelf leidt de huidige situatie tot spanningen. Een deel van het Nederlandse Joodse leiderschap zucht onder de druk van bestuurders, politici en de heersende deugdynamiek binnen de gevestigde orde. De groepsdruk om je uit te spreken vóór Palestina blijkt enorm. Zo beschrijft Sapir hoe studenten werden geacht hun handen in rode verf te dompelen als uiting van solidariteit. Wie daar niet aan meedeed, liep het risico op sociale uitsluiting en op vijandigheid. Het meest schrijnende is misschien nog wel de vanzelfsprekendheid waarmee dit alles plaatsvindt. Joodse studenten die hun studie opgeven, zonder dat iemand vraagt waarom. Medewerkers die collega’s en vrienden verliezen. Joden die opnieuw gedwongen worden om zichzelf onzichtbaar te maken. Het wordt de hoogste tijd dat iedere gezond verstand-Nederlander, hoog opgeleid of niet, opstaat en onvoorwaardelijk vóór, achter en naast de Joodse gemeenschap gaat staan. We moeten duidelijk maken dat de huidige zio-gaschamberlighting onaanvaardbaar is en dat geen énkele Jood gedwongen mag worden zich uit te spreken vóór of tegen wat dan ook, waar dan ook en door wie dan ook. Want wanneer Joden zich niet meer veilig voelen, is dat altijd een teken dat er iets fundamenteel mis is met de samenleving waarin zij leven. Link: https://t.co/P39Hydui0W Fragment: #Jodenhaat #Solidariteit #Universiteiten

Minister @Rianneletschert OCW negeert 4 kamermoties die vragen de boycot van Israëlische en Joodse artiesten aan te pakken. Ze vertikt het om een verbod op uitsluiting in de subsidievoorwaarden te zetten. Ze stelt zelfs dat de boycot van Israël tot de “artistieke vrijheid” behoort. T.a.v. joodse artiesten zegt ze dat eerst een oordeel vd rechter nodig is, voordat ze kan ingrijpen. Conclusie: Letschert laat een krokodillentraantje en kijkt passief toe hoe het Joodse leven verder gemarginaliseerd wordt. Met regeren heeft dit niets meer te maken. #Boycot #ArtistiekeVrijheid #JoodseCultuur

Hoe verhoudt dit zich met de Grondwet? Volgens artikel 50 van de Grondwet vertegenwoordigen de Staten-Generaal het gehele Nederlandse volk, niet slechts een deel daarvan. Artikel 67 lid 3 bepaalt bovendien dat Kamerleden “zonder last” stemmen: zij zijn onafhankelijke volksvertegenwoordigers die naar eigen inzicht en geweten handelen, en geen lasthebbers van een partij, coalitie of meerderheid. Wanneer een parlementaire meerderheid vooraf een hele categorie volksvertegenwoordigers (en daarmee de honderdduizenden kiezers die hen democratisch gekozen hebben) politiek uitsluit van coalitieonderhandelingen of samenwerking, ontstaat er spanning met deze beginselen: - Het vrije mandaat is juist bedoeld om te voorkomen dat collectieve druk of zelfbinding individuele volksvertegenwoordigers reduceert tot pionnen van een meerderheidsnorm. - Door bepaalde standpunten (hoe controversieel ook) als reden voor uitsluiting te hanteren, creëert de motie in de praktijk een de facto politieke quarantaine. Dit marginaliseert niet alleen individuele Kamerleden, maar ook een significant deel van de kiezer. Dat wringt naar mijn mening met de gedachte dat het parlement het gehele volk vertegenwoordigt. Uitsluiting kan legitiem zijn bij evidente bedreigingen van de democratische rechtsstaat, maar de motie hanteert begrippen (“omvolkingstheorie”, “normaliseren van geweld”) die interpretatiegevoelig zijn en ook legitieme zorgen over migratie en demografische ontwikkelingen kunnen raken. Wie bepaalt exact waar de grens ligt? Dit risico op meerderheidstyrannie over de grenzen van het debat is een klassiek aandachtspunt in de constitutionele traditie. Het Nederlandse systeem is een hybride van vrij mandaat en partijendemocratie. Dat akkoorden en politieke afspraken al decennia gebruikelijk zijn, ontslaat ons er niet van om te toetsen of ze de geest van de Grondwet nog dienen: onafhankelijke vertegenwoordiging van het hele volk, inclusief degenen wiens opvattingen ons ongemakkelijk maken. Democratie vraagt om robuust debat, niet om voorafgaande uitsluiting van gekozen vertegenwoordigers. Het zou daarom beter zijn als de Kamer zich beperkt tot inhoudelijke veroordeling van geweld en haat, zonder hele groepen volksvertegenwoordigers politiek buiten spel te zetten. Hoe kijkt u daar tegenaan? #Democratie #Grondwet #Volksvertegenwoordiging

Fidan praat hier toch een gigantische onzin. De steden zijn in de afgelopen 20 jaar demografisch gezien gigantisch veranderd. Dit is in alles voelbaar: hoe men met elkaar omgaat in het verkeer, op het voetbalveld, op school en op straat. Nu, anno 2026, zijn er klaslokalen waar blanke kinderen de minderheid zijn, buurten waar andere normen en waarden gelden en straten waar geen woord Nederlands wordt gesproken. Het is gaslighten van hier tot Tokio als je dit dan omdraait en stelt dat allochtone kinderen zich afvragen of ze hier wel thuishoren. Alles, maar dan ook alles, wordt voor hen gefaciliteerd en nu er een discussie ontstaat over de etnische Nederlander, probeert Fidan doemscenario's te schetsen. Daarmee ontken ik niet dat extreemrechts of racisme bestaat en dat er ook sprake kan zijn van uitsluiting, maar door dit zo te stellen schetst Fidan een karikatuur van deze discussie én van de aanjagers van dit debat... #demografie #maatschappij #discussie

Ik word racist genoemd. Extremist. Fascist. Nazi. Dus laten we het concreet maken. Zoek in alles wat ik ooit geschreven heb één zin waarin ik beweer dat het ene volk minder waard is dan het andere. Eén zin over ras. Over bloed. Over huidskleur. Over wie er op grond van zijn afkomst minder mens zou zijn. Je vindt het niet. Want ik heb het nooit geschreven, ik heb het nooit gevonden en ik zal het nooit schrijven. Ik zeg het tegenovergestelde: de Koerd is een volk en mag bestaan. De Palestijn, de Catalaan, de Marokkaan, de Turk, de Surinamer… allemaal volken, allemaal met een geschiedenis, een cultuur, een recht om te blijven wie ze zijn. Ik heb er nooit één boven een ander gezet. Voor mij staan ze naast elkaar, gelijk. Het enige wat ik eraan toevoeg is dit: de Nederlander hoort óók in dat rijtje. Als één volk tussen de volken, met precies hetzelfde recht om te bestaan en te blijven bestaan als alle andere. En zich daartoe te verdedigen. En dáár, op dat ene punt, breekt de hel los: omdat ik weiger mijn eigen volk als enige uit dat rijtje te schrappen. Dat is het hele misdrijf. Niet dat ik anderen minder maak, maar dat ik onszelf niet kleiner wil maken dan de rest. En dat is wat ik links nooit zal vergeven: dat het de mond vol heeft over inclusie, over diversiteit, over “iedereen hoort erbij” en dan precies één groep aanwijst die zichzelf moet wegdenken om fatsoenlijk te heten. Jullie hebben het inclusiefste vaandel van allemaal, en in de kleine lettertjes staat: behalve de Nederlander. Jullie zijn niet tegen uitsluiting. Jullie hebben alleen besloten wie er uitgesloten mag worden. Dus noem mij nog één keer een nazi. En lever er deze keer het bewijs bij. #Inclusie #Diversiteit #Gelijkheid

🔥 Hoofdvraag voor de parlementaire enquête coronabeleid: Als de mRNA-producenten zelf nooit hebben aangetoond - en zelfs nooit een serieuze poging hebben ondernomen om het te testen - dat hun injecties transmissie tegenhielden, dus zonder enig wetenschappelijk bewijs, met welk moreel, juridisch en democratisch recht hebben de Nederlandse regering, het RIVM, het OMT en zorginstellingen dan via 2G/3G-beleid, sociale uitsluiting, QR-code-uitsluiting, werkontslag of uitsluiting (bijvoorbeeld bij KLM-piloten, cabinepersoneel en zorgmedewerkers) burgers onder druk gezet om zich te laten vaccineren? #coronabeleid #vaccinatie #gezondheid

Tijdens de Dodenherdenking op het Sumatraplein benadrukte de Dordtse burgemeester Nanning Mol dat vrijheid geen vanzelfsprekendheid is, maar een gezamenlijke opdracht die iedere generatie moet vervullen, en hij herinnerde aan de Joodse familie Levie die in de Holocaust werd vermoord, onderstrepend dat herdenken en waakzaamheid essentieel zijn om haat en uitsluiting tegen te gaan. #Freedom #Rememberance #Vigilance

Burgemeester Jan de Vries benadrukte tijdens de Dodenherdenking in Sliedrecht het tragische verhaal van de Joodse familie Den Hartog, die tijdens de oorlog geleidelijk aan uit het openbare leven werd geweerd, en vroeg de aanwezigen om na te denken over de verantwoordelijkheid om op te staan tegen uitsluiting en onrecht in de samenleving. #HolocaustRemembrance #SocialExclusion #StandUpForJustice