Search

‘Ik kon het gewoon niet inspuiten’: #huisarts #Roodenburg krijgt de zwaarst denkbare straf 👆 https://t.co/AHomZSOkES Huisarts Frank Roodenburg moet uit het BIG-register worden geschrapt — dat is de harde uitkomst van een opzienbarende tuchtzaak die op dinsdag werd gepubliceerd door het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg #Amsterdam. Roodenburg is daarmee de eerste arts in Nederland die zijn dokterslicentie verliest vanwege zijn houding en handelen rond de #corona #vaccinaties. Een unieke zaak, die diep snijdt in vragen over medische vrijheid, richtlijnconformiteit en de macht van toezichthouders over kritisch denkende artsen. Wat werd Roodenburg precies verweten? De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) diende een klaagschrift in met meerdere onderdelen. Ten eerste zou Roodenburg een drempel hebben opgeworpen voor patiënten die een coronavaccinatie wilden ontvangen. Dit deed hij onder andere via een formulier — afkomstig van de organisatie Artsen voor Waarheid — dat hij in zijn praktijk neerlegde ter informatie. De inspectie stelde dat patiënten dit formulier moesten ondertekenen vóór doorverwijzing naar een vaccinatielocatie. Roodenburg zelf betwistte dit stellig: hij vaccineerde zelf niet, en een handtekening vragen had voor hem dus geen enkel nut gehad. Ten tweede vroeg Roodenburg bij zo’n honderd patiënten, die na vaccinatie met vage klachten zoals extreme vermoeidheid binnenkwamen, een zogenoemde D-dimeer bepaling aan. Dit is een bloedtest die aanwijzingen kan geven voor stolselvorming. Zijn redenering: coronavaccins kunnen via het spike-eiwit stollingsactiviteit opwekken, en omdat het spike-eiwit zelf niet meetbaar was, gebruikte hij de D-dimeer als indirecte indicator. Het tuchtcollege vond dat hij hiermee buiten de geldende richtlijnen opereerde en bij verhoogde waarden patiënten had moeten doorverwijzen of aanvullend onderzoek had moeten aanvragen — wat hij in negen gevallen naliet. Ten derde werden zijn uitlatingen op sociale media en in de spreekkamer hem zwaar aangerekend. Hij sprak openlijk over termen als “biowapen”, “Great Reset” en “depopulatie” in relatie tot de coronavaccins. De inspectie ontving twintig meldingen over zijn gedrag. Ook op een huisartsenpost zou hij in 2023 ongepast hebben gecommuniceerd over vaccinaties — onder meer richting ouders van een baby met koortsstuipen. Roodenburg zelf: “Ik kon het gewoon niet inspuiten” Tijdens de zitting van 30 juni — die integraal werd gefilmd door journalist Rico Brouwer van Potkaars — liet Roodenburg zich onverbloemd uit. Hij vertelde dat hij in veertig jaar praktijk nooit eerder zoiets als “turbokanker” had gezien: een patiënt die op dag één binnenkwam en elf dagen later aan drie gelijktijdige tumoren overleed. Dergelijke ervaringen dreven hem ertoe patiënten actief te wijzen op mogelijke risico’s van de injecties. “Ik kon het gewoon niet inspuiten omdat ik begrijp hoe het werkt,” verklaarde hij voor het tuchtcollege. Hij stelde ook dat de richtlijnen niet waren ingericht op de bijwerkingen van coronavaccins, en dat hij als arts in een spagaat zat: longartsen weigerden zijn patiënten te zien omdat er geen klassieke longemboliesymptomen waren, terwijl de D-dimeerwaarden wél verhoogd waren. Zijn advocaat beriep zich op artikel 10 van het EVRM — de vrijheid van meningsuiting — en verwees naar een zaak waarin het Europese Hof voor de Rechten van de Mens oordeelde dat artsen een vergelijkbaar ruim recht op vrije meningsuiting hebben als advocaten. De kern van het conflict: richtlijnen boven klinisch oordeel? Wat deze zaak zo beladen maakt, is de onderliggende vraag die journalist Brouwer scherp verwoordt: mag een arts afwijken van de geldende beslisbomen als die beslisbomen onvolledig zijn of een bepaalde oorzaak buiten beschouwing laten? Roodenburg argumenteerde dat bijwerkingen van coronavaccins simpelweg niet in de huisartsbeslisbomen waren opgenomen — en dat dit hem in een onmogelijke positie bracht. Het tuchtcollege vond echter dat juist dit hem geen vrijbrief gaf om op eigen houtje onderzoek te doen zonder informed consent en zonder de richtlijnen te volgen bij afwijkende uitslagen. De inspectie benadrukte ook dat Roodenburg eerder al tuchtrechtelijk was berispt voor vergelijkbaar handelen — met name het niet doorverwijzen bij verhoogde D-dimeerwaarden — en dat hij desondanks op veel grotere schaal was doorgegaan. Dat woog zwaar mee in het oordeel. Uniek precedent: jaren na de coronacrisis Opvallend is het tijdstip. We schrijven 2026, en nú wordt een arts definitief uit het BIG-register verwijderd vanwege zijn gedrag tijdens de coronaperiode. Andere artsen die publiekelijk kritisch waren, kregen berispingen of boetes — maar verloren hun licentie niet. Roodenburg is de eerste. Zijn advocaat vroeg het college uitdrukkelijk om proportionaliteit en stelde een voorwaardelijke doorhaling voor, eventueel gecombineerd met coaching. Het college ging daar niet in mee. De maatregel van onvoorwaardelijke doorhaling is echter nog niet definitief. Roodenburg is voornemens in beroep te gaan bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Zolang die procedure loopt, mag hij zijn praktijk voortzetten. Pas na een onherroepelijk vonnis treedt de doorhaling in werking. Wat zegt dit over de staat van medische vrijheid? De zaak-Roodenburg laat zien dat coronakritische artsen nog steeds worden opgejaagd. Mogen artsen — in hun rol als arts — afwijkende standpunten innemen over medische interventies die door de overheid worden gepromoot? Waar eindigt gewetensbezwaar en begint onverantwoord handelen? En wie bepaalt dat: de beroepsgroep, de inspectie, of de rechter? Het tuchtcollege heeft zijn antwoord gegeven. Roodenburg gaat in beroep. De vraag blijft open. Ondertussen gaat het prikken vrolijk verder. Sinds dinsdag, dezelfde dag dat de uitspraak werd gedaan, ontvangen 70-plussers weer een uitnodiging voor de coronaprik. #MedischeVrijheid #Coronamaatregelen #Huisarts

Dokter Fauci. De man die een van dé hoofdrolspelers was in de grootste naoorlogse crisis. De man die rechtstreeks en onrechtstreeks mee vorm gaf aan een beleid dat wereldwijd werd overgenomen en waarvan de wetenschappelijke onderbouwing vandaag nog altijd fel wordt bediscussieerd. De man die jarenlang verklaarde niets te verbergen te hebben en meermaals zei “uit te kijken” naar het moment waarop hij zich eindelijk zou kunnen verdedigen tegen wat hij “valse beschuldigingen” noemde. De man die, bovenop die zelfverklaarde onschuld, op het laatste moment een ongeziene preventieve gratie van president Biden kreeg. De man die vandaag vergezeld wordt van zes advocaten om dan de hele dag hetzelfde niets zeggende antwoord te geven. De man die, zo blijkt uit zijn eigen notities en dagboekfragmenten, vooral bezig was met zijn publieke imago. De man die erop kikte dat hij “de meest herkende wetenschapper” in Amerika -“en misschien zelfs in de wereld”- was. De man die tijdens de coronaperiode een aanzienlijk persoonlijk vermogen heeft opgebouwd en recent nog één miljoen dollar ontving voor een fotoshoot en interview in InStyle. De man die zegt niets te verbergen te hebben, maar nu dus weigert om de minste inhoudelijke verantwoording af te leggen. De man die op één dag van zijn getuigenis 111 keer een beroep deed op het Fifth Amendment… Die man is, meer dan wie ook, verantwoording verschuldigd aan de wereldbevolking. Niet omdat hij per definitie schuldig zou zijn, maar omdat hij jarenlang een ongeziene invloed heeft uitgeoefend op het leven van miljarden mensen. Dan mag minstens verwacht worden dat hij de vragen die hem worden gesteld ook beantwoordt. Het is juist omdat hij die ongeziene preventieve gratie kreeg, dat hij zich volgens de wet niet mag verschuilen achter het Vijfde Amendement. Dat weten hij én zijn zes advocaten maar al te goed. Hem dan verdedigen met het zwakst denkbare argument -dat dit allemaal slechts een politieke afrekening zou zijn- is bijzonder zwak en kortzichtig. Wie elk inhoudelijk debat vervangt door dat ene argument, wekt zelf de indruk dat hij niet zozeer de waarheid wil achterhalen, maar vooral wil vermijden dat de feiten worden onderzocht en naar boven komen. Fauci, hij die jarenlang beweerde niets te verbergen te hebben, hij die zoveel macht heeft uitgeoefend en zoveel invloed heeft gehad op het leven van miljarden mensen, heeft niet alleen alle reden, maar ook de plicht om de vragen die hem worden gesteld eerlijk te beantwoorden. En als hij idd “niets te verbergen heeft”, zal dat dan snel duidelijk worden. #Fauci #COVID19 #Verantwoording

Net als in de coronaperiode zijn sommige media totaal niet kritisch op besluiten van het kabinet. Alleen kritisch op de tegengeluiden op het beleid. Media claimen de waakhond van de maatschappij te zijn, maar een aantal is de waakhond van de overheid, zo lijkt het wel. #journalistiek #media #overheid

Column: Lees vóór gebruik de bijsluiter. Doe het vooral niet vóór gebruik Max von Kreyfelt Daar is hij dan. De bijsluiter. Dat kleine, opgevouwen monumentje voor een tijd waarin vragen stellen nog gold als een bijwerking die onmiddellijk behandeld moest worden. Comirnaty. 30 microgram per dosis. Tozinameran. Een naam die destijds niemand kende en die ook niemand hoefde te kennen, want we hadden Hugo. En Hugo had schoenen. En vertrouwen. Vooral vertrouwen. De overheid had de wetenschap, de wetenschap had de televisie en de televisie had een tafel waaraan iedere avond werd uitgelegd dat twijfel menselijk was, maar in dit geval toch iets voor mensen met een Facebookaccount. Nu ligt daar die bijsluiter. Keuring gedrukt. Zwart op wit. Vermoeidheid. Hoofdpijn. Spierpijn. Koorts. Gewrichtspijn. Niets bijzonders. Dat hoort erbij. Even doorbijten. En ergens verderop, tussen de kleine letters die niemand leest omdat vertrouwen minder vermoeiend is dan lezen, staan myocarditis en pericarditis. Ontsteking van de hartspier. Ontsteking van het hartzakje. Vooral gemeld bij jongere mannen. Vaker na de tweede dosis. Merkwaardig. Want ik herinner mij een tijd waarin mensen die daar vragen over stelden niet werden uitgenodigd voor een rustig gesprek over farmacovigilantie. Ze kregen een etiket. Wappie. Antivaxxer. Complotdenker. Gevaar voor de volksgezondheid. Sommigen verloren hun podium. Anderen hun reputatie. Artsen die te veel vragen stelden, ontdekten dat wetenschappelijke nieuwsgierigheid vooral gewaardeerd wordt zolang zij tot het juiste antwoord leidt. Dat is misschien wel het mooiste aan de moderne wetenschap. Ze verandert voortdurend van inzicht, maar verwacht wel dat u ieder tijdelijk inzicht als eeuwige waarheid behandelt. De bijsluiter zelf is overigens een wonder van bestuurlijke beschaving. Alles staat erin. Daarmee is juridisch gezien iedereen geïnformeerd. Dat u hem pas leest nadat u op televisie, in de krant, op uw werk en soms zelfs binnen uw familie moreel onder druk bent gezet, blijkt een detail. U had hem kunnen lezen. Net zoals u een hypotheekakte kunt lezen terwijl de makelaar achter u staat te roepen dat er nog zeventien andere gegadigden zijn. Vrije keuze. Volledig geïnformeerd. Handtekening graag hier. Het interessante is daarom wat er destijds niet over gezegd mocht worden. Want bijwerkingen waren er natuurlijk altijd. Alleen de maatschappelijke bijwerking van het bespreken ervan bleek ernstiger dan de medische. Een ontstoken hartzakje was een bekend risico. Een ontstoken debat was onaanvaardbaar. En zo werd de bijsluiter misschien wel het eerlijkste document van de hele coronaperiode. Omdat hij, in tegenstelling tot veel bestuurders, tenminste toegeeft dat er risico’s bestaan. Lees voor gebruik de bijsluiter. Een uitstekend advies. Alleen jammer dat het land hem pas mocht lezen nadat de discussie was afgelopen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Bijsluiter #Vaccinatie #Gezondheid

.@mauricedehond over traditionele media/journalisten tijdens de coronaperiode: "Ze werden niet de waakhond van de democratie, ze werden de waakhond van de autoriteiten; ze gingen blaffen naar iedereen die een ander verhaal had." #PAEC #Corona #PECcorona #TweedeKamer https://t.co/Mmy2cxPX6c #Corona #Media #Democratie

Open brief aan de Parlementaire Corona-commissie Geachte voorzitter en leden van de Parlementaire Corona-commissie, De opdracht van een parlementaire enquête is helder: het reconstrueren van de feiten en het bieden van een zo volledig mogelijk beeld van een van de meest ingrijpende periodes uit de recente Nederlandse geschiedenis. Juist daarom roept de huidige opzet van de openbare verhoren bij ons een fundamentele vraag op: Kan een commissie werkelijk een volledig en geloofwaardig beeld schetsen van de coronaperiode wanneer een aantal van de meest prominente critici van het gevoerde beleid niet wordt gehoord? Een parlementaire evaluatie verliest aan geloofwaardigheid wanneer zij zich beperkt tot een selectie van stemmen en cruciale betrokkenen buiten beschouwing laat. Juist degenen die jarenlang tegenover de overheid stonden in rechtszaken, demonstraties en het publieke debat, zouden de gelegenheid moeten krijgen om hun ervaringen, afwegingen en feiten onder ede toe te lichten. Tijdens de openbare verhoren wordt uitvoerig gesproken over de coronademonstraties, de maatschappelijke weerstand, de rechtszaken en de coronakritische beweging. Daarbij is ook meerdere malen verwezen naar Willem Engel en zijn rol gedurende de coronaperiode. Opmerkelijk genoeg wordt er wel over hem gesproken, maar wordt hem niet de gelegenheid geboden daar zelf op te reageren. Dat is des te opmerkelijker omdat wij gedurende de coronaperiode een centrale rol hebben gespeeld binnen het maatschappelijke en juridische debat. Wij voerden tientallen juridische procedures tegen de Staat en andere overheidsinstanties. De procedure over de avondklok behoort tot de bekendste rechtszaken uit de coronaperiode en leidde tot een historische uitspraak, waarna met spoed nieuwe wetgeving werd ingevoerd. Daarnaast organiseerden wij landelijke demonstraties, voerden wij procedures tegen diverse maatregelen en stonden wij jarenlang in direct contact met gemeenten, burgemeesters, politie, het Openbaar Ministerie en andere overheidsinstanties. Ook de wijze waarop met onze stichting en de daarbij betrokken personen is omgegaan, behoort wat ons betreft tot de onderwerpen die deze commissie niet kan negeren. Binnen onze stichting zijn meerdere mensen onderwerp geweest van strafrechtelijke procedures. Overheidsdiensten hebben zich gedurende lange tijd intensief met onze organisatie beziggehouden. De vraag hoe deze besluitvorming tot stand is gekomen, welke afwegingen daarbij zijn gemaakt en hoe proportionaliteit, grondrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd, verdient eveneens een kritische beoordeling. Daarnaast lopen verschillende procedures jaren later nog altijd door. De maatschappelijke, persoonlijke en financiële gevolgen daarvan zijn groot. Ook dat is onderdeel van de geschiedenis die deze commissie zegt te willen reconstrueren. Wanneer de commissie wil begrijpen hoe de verhouding tussen overheid en burgers tijdens de coronaperiode is veranderd, dan kan zij niet voorbijgaan aan de ervaringen van degenen die jarenlang onderwerp zijn geweest van intensieve handhaving, juridische procedures en maatschappelijke uitsluiting. Juist daarom stellen wij ons hierbij publiekelijk beschikbaar om in een openbare hoorzitting iedere vraag van de commissie te beantwoorden. Niet alleen over de demonstraties. Niet alleen over de rechtszaken. Maar ook over de vervolgingen, de handhaving, de samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten, de gevolgen voor burgers en de wijze waarop gedurende deze periode met fundamentele rechten is omgegaan. Met vriendelijke groet, Jeroen Pols Willem Engel #Corona #Parlement #Rechtspraak

Het is echt ongelooflijk dat Van Dissel gisteren over de verspreiding van het virus nog steeds hetzelfde zei als in maart 2020. Vooral via grote druppels...... In dit peer reviewed artikel in The Lancet van maart 2021 worden 10 argumenten aangedragen dat het virus zich vooral via de airborne wijze verspreidt. Die eigenwijsheid van Van Dissel heeft tijdens de Coronaperiode Nederland veel schade berokkend. https://t.co/Z6vkNwn27L #Corona #Virus #Gezondheid

Nacho Ferri, een atypische Spaanse spits, stond op het punt te stoppen met voetballen na een groeispurt en fysieke problemen, maar vond zijn weg terug in de sport tijdens de coronaperiode en heeft nu, na een indrukwekkende carrière in Duitsland en België, de overstap naar Feyenoord gemaakt voor bijna negen miljoen euro. #NachoFerri #Feyenoord #Voetbal

Er zijn momenten waarop iemand zichzelf ontmaskert zonder dat het het zelf doorheeft. Niet door wat zij onderzoekt, maar door wie xij wegzet. Niet door wetenschap, maar door arrogantie verpakt als deskundigheid. Jij hebt als psychiater niet simpelweg een mening gegeven over de coronaperiode. Je hebt mensen gedehumaniseerd die kritische vragen stelden over de prikcampagne. Burgers die twijfelden, artsen die waarschuwden, ouders die zich zorgen maakten, jij reduceerde ze tot psychologische dossiers. Alsof maatschappelijke twijfel automatisch een stoornis zou zijn. Alsof kritisch denken ineens behandeld moest worden in plaats van gehoord. Dat is geen psychiatrie. Dat is intellectuele luiheid met een behandelstoel eronder. Je presenteerde jezelf als objectieve professional, maar gedroeg je als een ideologische ordebewaker van het narratief. Een vrouw die vanuit comfortabele studeerkamers verklaarde wat “gezond denken” was, terwijl miljoenen mensen werden buitengesloten, gedemoniseerd en sociaal onder druk gezet. Wat vooral bleef hangen was de neerbuigende toon. Dat constante morele vingertje van iemand die zichtbaar meer geïnteresseerd was in gehoorzaamheid dan in waarheidsvinding. Je sprak niet als arts, maar als een paternalistische bemoeial die zichzelf tot scheidsrechter van acceptabel denken had benoemd. En achteraf? Nu steeds meer feiten, fouten en politieke belangen zichtbaar worden, blijkt vooral hoe oppervlakkig en slecht geïnformeerd veel van die stellige uitspraken waren. Het grote probleem van mediapsychiaters is dat ze zelden twijfelen zolang de camera aanstaat. Het wrange is misschien nog wel dat ik je ooit ruimte gaf bij Café Weltschmerz. Dat ik dacht dat open debat nog mogelijk was. Dat intellectuele nieuwsgierigheid belangrijker was dan kuddegedrag. Terugkijkend voelt dat als het binnenhalen van iemand die vrijheid van denken gebruikte om diezelfde vrijheid bij anderen verdacht te maken. Ik zie geen onafhankelijke denker meer. Ik zie iemand die tijdens maatschappelijke druk exact deed wat machtssystemen nodig hadden: afwijkende stemmen psychologiseren, ridiculiseren en isoleren. Niet ondanks het vak. Maar ermee. https://t.co/MDlYwgrQZ5 #Psychiatrie #KritischDenken #VrijheidVanMeningsuiting

Wat een krankzinnige tijd was dat, die coronaperiode. Een orgie van groepsdenken, aangevoerd door mensen die ‘solidariteit’ riepen terwijl ze collectief hun verstand inleverden voor een badge en een sticker. De domheid had nooit zo’n mooi jasje. https://t.co/FaLRdecQLM #coronaperiode #groepsdenken #solidariteit

"Corona vergeten? Dat bepaal ik zelf wel." Eind 2024 schreef ik dat al op X, en het geldt nog steeds. We kunnen de coronaperiode niet écht achter ons laten en geen lessen trekken zolang de verantwoordelijken vrijuit gaan. Momenteel zijn er verhoren, maar ik kijk er niet naar. Ik verdraag de gezichten van Rutte, De Jonge, Aalbersberg en consorten simpelweg niet meer. Ik ben de verkettering niet vergeten. Ik ben de werkplek niet vergeten die ik kwijtraakte door doxing en zwartmakerij in de media. Er waren zelfs huisartsen die meededen aan de verkettering, die het niet verdroegen dat ik een mening had die afweek van de hunne en die me achter mijn rug om bij de Inspectie meldden met als doel dat ik flink werd aangepakt. Dat is ook gebeurd en dat heeft een zware wissel getrokken op mij en mijn gezin. Dat de IGJ hieraan meewerkte, zich voor het karretje liet spannen van de minister van VWS, heeft mijn vertrouwen in instanties en de overheid zwaar beschadigd. Minister Hugo de Jonge vond de vaccinatiebereidheid overduidelijk belangrijker dan of de Coronaprikken wel 100 % veilig waren. Hij had geen gewetensbezwaren om de prikken aan te smeren aan jonge mensen en zelfs kinderen. Hij wordt niet geconfronteerd met mensen die last hebben van vaccinatieschade of zelfs te maken hebben met overlijden van hun kind. Anno 2026 zitten we met de gebakken peren. Van een IGJ die zich voor het karretje liet spannen van mensen als De Jonge en Aalbersberg van de NCTV en verzaakte toe te zien op veiligheid van de mRNA prikken. Van een parlement wat onze grondrechten liet vertrappen, wat instemde met lockdowns en een avondklok. Er worden nog steeds huisartsen lastiggevallen met hoge boetes van IGJ. Rob Elens was niet de enige. Ik ben de hitpieces niet vergeten waarin ik zonder weerwoord als “gevaarlijke huisarts” werd neergezet. Achter de schermen opereerde een Denktank Desinformatie die mensen liet censureren en kapotmaken. Begin 2022 werd ik door acht collega-huisartsen gecoördineerd gemeld bij de IGJ – niet om mijn behandeling van patiënten, maar om mijn mening. Achter mijn rug om, in strijd met de eigen ethische code die voorschrijft dat je eerst met een huisarts praat voordat je haar meldt. Maar deze meldend artsen hadden het tij mee. Desinformatie moest bestreden worden en álles was simpelweg desinformatie wat niet strookte met het Coronanarratief. Ik ben de systematische verkettering van 'ongevaccineerden', de uitsluiting, de zinloze lockdowns, schoolsluitingen en het coronatoegangsbewijs niet vergeten. Gezonde jongeren en kinderen die niet meer naar de sportschool, kroeg of bioscoop mochten zonder test of prik. Voor de verantwoordelijken is het lekker makkelijk als we collectief vergeten en “doorgaan”. Lekker makkelijk als jouw reputatie niet is verwoest door NCTV-trollen en Denktank Desinformatie-leden. We hoeven blijkbaar ook niet te weten wie die 35 mensen in die denktank waren, wie de opdracht gaf voor schoolsluitingen, lockdowns en avondklok, of wie er precies achter de georganiseerde media-aanvallen zat. Ik heb geen behoefte aan excuses van Hugo de Jonge of aan eerherstel. Wat ik wél zou willen, is 100% transparantie. We kunnen pas lessen leren voor een volgende crisis als de daders verantwoording hebben afgelegd en, waar nodig, voor een onafhankelijke rechter hebben gestaan. Zolang ze met fluwelen handschoenen worden aangepakt, zolang de juiste vragen niet worden gesteld en zolang ze wegkomen met smoesjes en geheugenverlies, gebeurt dat niet. Een parlementaire commissie van de Tweede Kamer is daarbij geen geschikt middel. Juist de volksvertegenwoordiging heeft voor het overgrote deel gefaald toen onze grondrechten met voeten werden getreden. In een gezonde democratie mogen ministers geen opdracht geven om kritische artsen “full force” te laten vervolgen door de Inspectie. Ik werk nog steeds als huisarts, mijn zorg voor patiënten is hetzelfde als voorheen. Ik blijf me uitspreken en het is triest dat dat in het Nederland van tegenwoordig gevaarlijk is, dat je opgejaagd kunt worden door de media en instanties, weggezet als complotdenker, extreem-rechts en gevaarlijk, alsof jij het gevaar bent. Het werkelijke gevaar is een kapot systeem, media die niet kritisch zijn maar prefente narratieven helpen bewaken, waardoor de verantwoordelijken wegkomen met misdadig gedrag. Toch is je blijven uitspreken de enige remedie. Als u waardeert wat ik schrijf kunt u me supporten via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Transparantie #Vrijheid

In de aanloop naar de parlementaire enquête over de sluitingen van scholen tijdens de coronaperiode, wordt de vraag gesteld waarom de impact op kinderen, zoals leerachterstanden en mentale schade, niet adequaat is meegewogen in de besluitvorming van het kabinet. #onderwijs #coronacrisis #leerachterstand