Search

Ze geloven zelf ook dat de Renaissanceschool beter onderwijs zal bieden. Net daarom zijn ze zo bang en wanhopig. Bemerk ook hoe laagdunkend en denigrerend ze zich uitlaten over de opvattingen van de Renaissanceschool. Zouden ze nóóit durven bij een pakweg Joodse of Islamitische school. Enkel ònze ziel, die van de Europese beschaving, mag zo worden gekleineerd. #onderwijs #Renaissanceschool #respect

A new study confirms the existence of the Aquiry civilization in the Amazon, which in the first centuries after Christ counted between 1.25 and 3 million people and included thousands of urban structures, demonstrating a significant population in an area that was previously considered sparsely populated. (translated)

Column: Wanneer wordt een land gevaarlijk voor zijn eigen burgers? Max von Kreyfelt Een land wordt niet gevaarlijk omdat er veel criminaliteit is. Een land wordt gevaarlijk wanneer burgers hun eigen overheid steeds minder kunnen vertrouwen. Nederland was ooit een land waarin de overheid geacht werd de burger te beschermen. Tegenwoordig vragen we ons af wie ons beschermt tégen de overheid. Vraag het de ouders uit de toeslagenaffaire, die ten onrechte als fraudeurs werden behandeld. Vraag het de Groningers, die jarenlang moesten wachten voordat de schade aan hun huizen serieus werd genomen. Vraag het de boeren, die zich van voedselproducent ineens tot milieuprobleem zagen verklaard. Vraag het de duizenden mensen die jarenlang op een WIA-, UWV- of jeugdzorgbesluit moesten wachten, terwijl hun leven ondertussen stil kwam te staan. Vraag het de ondernemers die verdwalen in een wirwar van regels, vergunningen en veranderende wetgeving. Vraag het de bewoners van Ter Apel of Budel, die keer op keer horen dat de situatie onhoudbaar is, maar nauwelijks verbetering zien. Vraag het de slachtoffers van geweld of georganiseerde misdaad die ervaren dat rechtszaken jaren duren, terwijl de capaciteit bij politie en justitie onder druk staat. Vraag het de mensen die tijdens corona hun bedrijf moesten sluiten, hun baan verloren of familieleden niet mochten bezoeken. Of je het beleid nu goed of fout vond, het liet zien hoe diep de overheid kan ingrijpen in het dagelijks leven. En vraag het ten slotte aan de belastingbetaler. Die ziet hoe miljarden verdwijnen in mislukte ICT-projecten, weggeefacties naar criminele regeringen, ontspoorde subsidies, hersteloperaties en beleidsfouten, terwijl voor een vergeten formulier of een kleine belastingschuld de overheid vaak geen millimeter toegeeft. Dat is misschien wel de grootste verandering. Een overheid die fouten maakt moet dat in openheid erkennen. Want iedere overheid maakt fouten. Maar dat fouten aan de top geen persoonlijke gevolgen hebben, terwijl fouten van burgers direct voelbaar zijn. Dat betekend het einde van een rechtsstaat, die wordt afgemeten aan de manier waarop de zwakste burger wordt behandeld. Dat is het eindvonnis van de beschaving. En daarmee van diezelfde overheid. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Rechtsstaat #Vertrouwen #Burgerrechten

Bezit is ineens voorwaardelijk geworden. We gaan definitief een grens over en vernietigen het fundament waarop onze beschaving is gebouwd. Er is een heel dorp nodig om gewassen te verbouwen. Onze dorpen zijn ontstaan op die agrarische infrastructuur en het vertrouwen dat erbij hoort. Sociale cohesie in gewortelde gemeenschappen is nog altijd het cement van onze samenleving. https://t.co/Bnzi3vHi5j #Samenleving #Agrarisch #SocialeCohesie

Column: De ware decadentie van een samenleving. Ik geloof niet dat Nederland failliet gaat. Ik geloof iets veel ergers. Ik geloof dat Nederland vergeet waar een land eigenlijk voor bedoeld is. Een beschaving begint niet met een klimaatconferentie. Ze begint met een brug die niet instort. Een sluis die open en dicht gaat. Een gemaal dat blijft pompen. Met een dijk die het water buiten houdt. Pas daarna krijg je de luxe om over de rest na te denken. Politici hebben die volgorde omgedraaid. Waterschappen spreken liever over nieuwe natuur dan over baggeren. Provincies openen conferenties over biodiversiteit terwijl bruggen worden afgesloten wegens achterstallig onderhoud. Rioolstelsels verdwijnen naar de achtergrond, maar iedere beleidsnota bevat inmiddels hoofdstukken over duurzaamheid, inclusie en participatie. Het is alsof een huiseigenaar trots een verticale tuin aanlegt terwijl de fundering langzaam wegrot. Dat patroon zie je overal. Pensioenfondsen werden opgericht om mensen na veertig jaar werken een fatsoenlijk pensioen te bezorgen. Tegenwoordig lijken ze op maatschappelijke investeringsfondsen waar toevallig ook nog gepensioneerden aan vastzitten. De energievoorziening moest betaalbaar en betrouwbaar zijn. Nu adviseert dezelfde overheid burgers een noodpakket in huis te halen voor 72 uur zonder stroom. Dat is een bijzondere vorm van vooruitgang. Eerst investeer je honderden miljarden in een nieuw energiesysteem. Daarna leg je uit hoe je drie dagen zonder dat systeem kunt overleven. In de zorg floreert de bureaucratie. De patiënt wat minder. De arts kijkt naar het scherm, de bestuurder naar een dashboard en de zorgverzekeraar naar een spreadsheet. Alleen de zieke kijkt nog naar de dokter. En bij stikstof heeft het computermodel meer gezag gekregen dan de boer die al veertig jaar hetzelfde land bewerkt. Misschien is dát de ziekte van onze tijd. Niet links! Niet rechts! Maar de aanbidding van de bijzaak. Alles moet een transitie zijn, een visie hebben. Alles moet moreel deugen. Ondertussen sterft het gewone onderhoud een stille dood, omdat niemand een lintje doorknipt voor een riool dat gewoon werkt. Dat is de ware decadentie van een samenleving. Niet dat zij arm wordt. Maar dat zij vergeet wat haar rijk heeft gemaakt. Een brug vraagt geen diversiteitsbeleid. Een dijk kent geen inclusieagenda. Een gemaal leest geen beleidsnota. Ze vragen slechts één ding. Onderhoud. En misschien is dat precies waarom bestuurders er zo weinig belangstelling voor hebben. Aan een brug die gewoon blijft staan, valt nu eenmaal geen politieke eer te behalen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #samenleving #onderhoud

Een beschaving leeft niet alleen van wat zij produceert maar van wat zij doorgeeft. Het doorsnijden van de band tussen generaties verzwakt de samenleving. Ware woorden van @AmandaKluveld Solidariteit als tastbaar begrip richting kinderen, familie en gemeenschap. Daar zwoegt een mens voor. #solidariteit #samenleving #generaties

Column: Lees vóór gebruik de bijsluiter. Doe het vooral niet vóór gebruik Max von Kreyfelt Daar is hij dan. De bijsluiter. Dat kleine, opgevouwen monumentje voor een tijd waarin vragen stellen nog gold als een bijwerking die onmiddellijk behandeld moest worden. Comirnaty. 30 microgram per dosis. Tozinameran. Een naam die destijds niemand kende en die ook niemand hoefde te kennen, want we hadden Hugo. En Hugo had schoenen. En vertrouwen. Vooral vertrouwen. De overheid had de wetenschap, de wetenschap had de televisie en de televisie had een tafel waaraan iedere avond werd uitgelegd dat twijfel menselijk was, maar in dit geval toch iets voor mensen met een Facebookaccount. Nu ligt daar die bijsluiter. Keuring gedrukt. Zwart op wit. Vermoeidheid. Hoofdpijn. Spierpijn. Koorts. Gewrichtspijn. Niets bijzonders. Dat hoort erbij. Even doorbijten. En ergens verderop, tussen de kleine letters die niemand leest omdat vertrouwen minder vermoeiend is dan lezen, staan myocarditis en pericarditis. Ontsteking van de hartspier. Ontsteking van het hartzakje. Vooral gemeld bij jongere mannen. Vaker na de tweede dosis. Merkwaardig. Want ik herinner mij een tijd waarin mensen die daar vragen over stelden niet werden uitgenodigd voor een rustig gesprek over farmacovigilantie. Ze kregen een etiket. Wappie. Antivaxxer. Complotdenker. Gevaar voor de volksgezondheid. Sommigen verloren hun podium. Anderen hun reputatie. Artsen die te veel vragen stelden, ontdekten dat wetenschappelijke nieuwsgierigheid vooral gewaardeerd wordt zolang zij tot het juiste antwoord leidt. Dat is misschien wel het mooiste aan de moderne wetenschap. Ze verandert voortdurend van inzicht, maar verwacht wel dat u ieder tijdelijk inzicht als eeuwige waarheid behandelt. De bijsluiter zelf is overigens een wonder van bestuurlijke beschaving. Alles staat erin. Daarmee is juridisch gezien iedereen geïnformeerd. Dat u hem pas leest nadat u op televisie, in de krant, op uw werk en soms zelfs binnen uw familie moreel onder druk bent gezet, blijkt een detail. U had hem kunnen lezen. Net zoals u een hypotheekakte kunt lezen terwijl de makelaar achter u staat te roepen dat er nog zeventien andere gegadigden zijn. Vrije keuze. Volledig geïnformeerd. Handtekening graag hier. Het interessante is daarom wat er destijds niet over gezegd mocht worden. Want bijwerkingen waren er natuurlijk altijd. Alleen de maatschappelijke bijwerking van het bespreken ervan bleek ernstiger dan de medische. Een ontstoken hartzakje was een bekend risico. Een ontstoken debat was onaanvaardbaar. En zo werd de bijsluiter misschien wel het eerlijkste document van de hele coronaperiode. Omdat hij, in tegenstelling tot veel bestuurders, tenminste toegeeft dat er risico’s bestaan. Lees voor gebruik de bijsluiter. Een uitstekend advies. Alleen jammer dat het land hem pas mocht lezen nadat de discussie was afgelopen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Bijsluiter #Vaccinatie #Gezondheid

Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit

"Maarten Boudry's The Betrayal of the Enlightenment is a powerful and much-needed wake-up call for everyone who cares about the future of our civilization. At a time when the values of the Enlightenment – science, reason, and progress – are increasingly under fire, it offers..." (translated)

In een kritisch opiniestuk stelt Arthur Gregg Sulzberger dat AI-bedrijven alles creatief werk van de beschaving plunderen zonder vergoeding, wat de toekomst van onafhankelijke journalistiek en andere creatieve sectoren in gevaar brengt. #Auteursrecht #Journalistiek #KunstmatigeIntelligentie

Oh Nederlanders, wat hebben we toch een gigantisch probleem met geïnstitutionaliseerde Jodenhaat. Wat hebben we toch een schrijnend gebrek aan historisch inzicht en lerend vermogen. De podcast met de auteurs van de absolute must-read ‘Het 7 oktober-effect’, dr. Amanda Kluveld en dr. Eliyahu Sapir, biedt belangrijke inzichten. De positie van Joodse studenten en medewerkers binnen de Nederlandse universiteiten is sinds de gruwelijke pogrom van Hamas op Israëlische Joden ernstig verslechterd. In ieder ontwikkeld westers land, in iedere vrije samenleving, zou ieder weldenkend mens natuurlijk precies het omgekeerde hebben verwacht, namelijk steun voor de beschaving en afschuw voor het genocidale neofascisme dat zich vermomt als Palestinisme. Maar helaas: er woedt een oorlog die gericht is op de vernietiging van Israël, op de uitroeiing van de Joden van de rivier tot de zee. En precies die oorlog wordt óók uitgevochten op de Nederlandse campus. De onderliggende mechanismen zijn niet nieuw: Joodse studenten en medewerkers trekken zich terug, verbergen hun identiteit en verliezen ieder vertrouwen in juist de instituties die hen zouden moeten beschermen. Oók binnen de Joodse gemeenschap zelf leidt de huidige situatie tot spanningen. Een deel van het Nederlandse Joodse leiderschap zucht onder de druk van bestuurders, politici en de heersende deugdynamiek binnen de gevestigde orde. De groepsdruk om je uit te spreken vóór Palestina blijkt enorm. Zo beschrijft Sapir hoe studenten werden geacht hun handen in rode verf te dompelen als uiting van solidariteit. Wie daar niet aan meedeed, liep het risico op sociale uitsluiting en op vijandigheid. Het meest schrijnende is misschien nog wel de vanzelfsprekendheid waarmee dit alles plaatsvindt. Joodse studenten die hun studie opgeven, zonder dat iemand vraagt waarom. Medewerkers die collega’s en vrienden verliezen. Joden die opnieuw gedwongen worden om zichzelf onzichtbaar te maken. Het wordt de hoogste tijd dat iedere gezond verstand-Nederlander, hoog opgeleid of niet, opstaat en onvoorwaardelijk vóór, achter en naast de Joodse gemeenschap gaat staan. We moeten duidelijk maken dat de huidige zio-gaschamberlighting onaanvaardbaar is en dat geen énkele Jood gedwongen mag worden zich uit te spreken vóór of tegen wat dan ook, waar dan ook en door wie dan ook. Want wanneer Joden zich niet meer veilig voelen, is dat altijd een teken dat er iets fundamenteel mis is met de samenleving waarin zij leven. Link: https://t.co/P39Hydui0W Fragment: #Jodenhaat #Solidariteit #Universiteiten

Een goede gastheer heet je welkom, schenkt je een koffie in, en geeft je het beste bed. Dat is beschaving, en daar ben ik trots op. Nederlanders zijn altijd zo'n volk geweest. Maar een gastheer die zijn eigen huis niet meer een thuis durft te noemen, die zijn eigen identiteit uitwist om de gast niet te kwetsen, is geen goede gastheer meer. Dat is iemand die zijn huis aan het weggeven is en het gastvrijheid noemt. En daarmee herhaal ik iets dat ik las in een wijze comment gisteren: "De grens van de Nederlandse tolerantie is bereikt." En toch, het is nog niet te laat. Wij zijn nazaten van het volk dat de zee terugdrong. Wij weten beter dan wie ook dat een tij wél te keren is. Niet met geschreeuw, niet met geweld, maar met dijken, met geduld, en de weigering te verdrinken. Diezelfde weigering draag ik in me. Voor Nederland. 🇳🇱 Voor ons vaderland. #Gastvrijheid #Identiteit #Tolerantie

De Europese identiteit is niet te vatten in een reisdocument; ze is onderdeel en het product van een beschaving die over duizenden jaren is gevormd. FVD is de enige partij die dát durft te zeggen. Steun onze missie voor het behoud van ons thuis via https://t.co/x0kC6zR3bL! https://t.co/YcroU5rIjv #EuropeseIdentiteit #Cultuur #Politiek