Più che l'intelligenza artificiale temo l'ignoranza dei governi. E dato l'analfabetismo galoppante non ha nemmeno bisogno di essere tanto evoluta per farci il mazzo.
Sabalenka - Ribakina #usopen Aryna Sabalenka ha appena perso la quarta finale slam sulle ultime cinque giocate. Per tutto il match ha seguito una sceneggiatura di Ferzan Özpetek: drammi, isterie plateali, pianeti contro. Alla fine, spacca la racchetta e si siede accanto al fidanzato. Poi, fissa il vuoto ingioiellata da capo a piedi. È La bevitrice d’assenzio di Degas: stessa scena, ma in un cafè di Montmartre di fine ‘800. Per Elena Rybakina, invece, tutto è accaduto in una stanza dentro la sua testa. Si è presa il primo posto del ranking e ha vinto il terzo slam, il secondo in un anno. Giocando così bene, che su un’isola deserta porteremmo un barattolo di Nutella e il suo rovescio. In un impeto di euforia abbraccia il team, come si fa col commercialista per gli auguri di Natale. Due modi opposti di stare a questo mondo, ma certamente autentici. È più facile empatizzare con Aryna, perché siamo abituati a confondere l’emozione con la sua rappresentazione. Perché siamo figli dell’emotività performativa, in 4k e formato IMAX. Un sentimento privato è anche un atto sociale. Diversamente, si fa fatica a leggerlo. Un analfabetismo che non tollera le scale di grigio e tutto ciò che richiede uno sforzo di comprensione. La verità, è che la retorica sul coraggio di mostrarsi sempre e comunque, urbi et orbi, è un concetto da tazze con le scritte motivazionali. Da buongiornissimi. Aryna se la caverà con l’ironia che fa parte di lei. Come quella tigre tatuata, che in realtà in natura dorme 20 ore al giorno. Se potessi, direi ad Elena mille volte grazie per questa gioia immensa. Lei risponderebbe ok. #tennis #RybakinaSabalenka #tennis #USOpen #sport
La calculadora diç: 0,025 €. La conta diç: 250 €. A qual crees? 100 rapazes que stan no Science Center séntan-se nas mesas pa fazer ua pausa. Trazen 100 sumos, un pa cada rapaz. Un sumo custa 2,50 €. Un aluno pega no telemóvel e abre la calculadora pa saber quanto custam no total os 100 sumos. Mas, em vez de carregar em ×, por engano carrega em ÷. No ecrã aparece: 0,025 € Ao aluno parece-lhe estranho, mas o número está no ecrã e ele não verifica mais. Entretanto, os 100 sumos já estão nas mesas e os rapazes começam a abri-los. Passados alguns minutos chega a conta: 250 € Os alunos olham uns para os outros. Alguém diç logo que deve haver um erro. O aluno pega outra vez no telemóvel e verifica o que tinha feito. Mas, em vez de carregar em ×, por engano tinha carregado em ÷. Um único toque errado tinha transformado 250 € em 0,025 €. E os 100 sumos já estavam abertos. Quando la calculadora te dá un resultado, basta ver un número no ecrã — ou também tens de perguntar se o resultado faz sentido e qual é a sua ordem de grandeza? O analfabetismo funcional não quer dizer apenas não compreender un texto. Às vezes quer dizer também ver un resultado absurdo no ecrã e não perceber que não faz sentido. Onde achas que se parte a cadeia: no cálculo em si, na compreensão do resultado, ou na falta do hábito de verificar a resposta? ======================= Como chegaste a esta publicação? A. De Trending B. Do perfil de Mr. Numberwise C. De un hashtag D. Do feed / recomendações E. Por un repost F. De outra maneira Em que país estás? Escreve a letra e o país nos comentários. #edu #educaçon #analfabetismofuncional #PISA #pisa2025 #desinformaçon #MrNumberwise #Mirandés #BunDia #Portugal #RepúblicaPortuguesa #20260912_2050 #0108
A calcolatriçe a dixe: 0,025 €. O conto o dixe: 250 €. A quale ti ghe credi? 100 figgeu ch’i son ao Science Center se sentan a-i tavoli pe fâ ’na pausa. Arrivan 100 succhi, un pe ogni figgeu. Un succo o costa 2,50 €. Un studente o piggia o telefono e o l’arve a calcolatriçe pe savei quanto costan in tutto i 100 succhi. Ma, inçe de schiacciâ ×, pe sbaglio o schiaccia ÷. In sciô schermo o vegne fòra: 0,025 € Ao studente o ghe pâ strano, ma o numero o l’é lì in sciô schermo e o no controlla ciù. Intanto, i 100 succhi i son za in sci tavoli e i figgeu comensan a arvili. Doppo quarche menuto o arriva o conto: 250 € I studenti se guardan tra de lori. Quarchedun o dixe subbito che ghe deve ese un errore. O studente o piggia torna o telefono e o controlla quello che o l’aveiva fæto. Ma, inçe de schiacciâ ×, pe sbaglio o l’aveiva schiacciou ÷. Un solo tocco sbagliou o l’aveiva trasformou 250 € in 0,025 €. E i 100 succhi i ean za averts. Quande a calcolatriçe a te dà un risultato, basta vëdde un numero in sciô schermo — ò ti devi anche domandâ se o risultato o l’à senso e quale o l’é o seu ordine de grandezza? L’analfabetismo funsionale o no veu dî solo no capî un testo. De vòtte o veu dî anche vëdde un risultato assurdo in sciô schermo e no rendise conto che o no l’à senso. Dove ti credi che se rompe a cadena: inte-o calcolo stesso, inta comprenscion do risultato, ò inta mancanza de l’abitudine de controllâ a risposta? ======================= Comme ti ë arrivou a sto post? A. Da Trending B. Do profilo de Mr. Numberwise C. Da un hashtag D. Do feed / recomendassion E. Pe un repost F. In un’atra manea In che paize ti ë? Scrivi a lettra e o paize inti commenti. #edu #educassion #analfabetismofunsionale #PISA #pisa2025 #desinformassion #MrNumberwise #Ligure #BonGiorno #Italia #RepubblicaItaliana #Monaco #PrincipautéDeMonaco #France #RépubliqueFrançaise #20260912_2041 #0106
’A calcolatrice dice: 0,025 €. ’O cunto dice: 250 €. A quale crire? 100 guagliune ca stanno ô Science Center se assettano ê tavule pe fà na pausa. Arrivano 100 succhi, uno pe ogne guaglione. Nu succo costa 2,50 €. Nu studente piglia ’o telefono e arape ’a calcolatrice pe sapé quanto costano ’n tutto ’e 100 succhi. Ma, invece ’e premere ×, pe sbaglio preme ÷. Ncopp’ô schermo esce: 0,025 € Ô studente ’o risultato pare strano, ma ’o nummero sta ncopp’ô schermo e nun controlla cchiù. Intanto, ’e 100 succhi stanno già ncopp’ê tavule e ’e guagliune accuminciano a arapirli. Doppo quacche minuto arriva ’o cunto: 250 € ’E studiente se guardano ll’uno cu ll’ato. Qualcuno dice subbito ca ce adda essere n’errore. ’O studente piglia n’ata vota ’o telefono e controlla chello ca aveva fatto. Ma, invece ’e premere ×, pe sbaglio aveva premuto ÷. Nu sulo tuocco sbagliato aveva trasformato 250 € ’int’a 0,025 €. E ’e 100 succhi erano già aperti. Quanno ’a calcolatrice te dà nu risultato, basta vedé nu nummero ncopp’ô schermo — o t’ê pure addimannà si ’o risultato tene senso e qual è ’o sujo ordine ’e grandezza? L’analfabetismo funzionale nun significa sulo nun capì nu testo. A vote significa pure vedé nu risultato assurdo ncopp’ô schermo e nun rendersi conto ca nun tene senso. Addó crire ca se spezza ’a catena: dint’ô calcolo stesso, dint’â comprensione d’ô risultato, o dint’â mancanza d’’a abitudine ’e controllà ’a risposta? ======================= Comme si’ arrivato a chistu post? A. Da Trending B. D’ô profilo ’e Mr. Numberwise C. Da nu hashtag D. D’ô feed / raccomandazioni E. Cu nu repost F. N’ata manera A che paese staje? Scrive ’a lettera e ’o paese dint’ê commenti. #edu #educazione #analfabetismofunzionale #PISA #pisa2025 #disinformazione #MrNumberwise #Nnapulitano #Bongiorno #Italia #RepubblicaItaliana #20260912_1954 #0103
La calcolatrice dise: 0,025 €. El conto dise: 250 €. A qual ghe credi? 100 fiołi che i xe al Science Center i se senta ai tavoli par far na pausa. I porta 100 suchi, uno par ogni fioło. Un suco el costa 2,50 €. Un studente el ciapa el telefono e el verze la calcolatrice par saver quanto che costa in tuto i 100 suchi. Ma, inveze de schissar ×, par sbaglio el schissa ÷. Sul schermo vien fora: 0,025 € Al studente ghe par strano, ma el numero el xe sul schermo e no'l controla più. Intanto, i 100 suchi i xe za sui tavoli e i fiołi i scominsia a verzerli. Dopo qualche minuto riva el conto: 250 € I studenti i se varda tra de lori. Qualchedun dise subito che ghe deve èsar un eror. El studente el ciapa de novo el telefono e el controla cossa che el gaveva fato. Ma, inveze de schissar ×, par sbaglio el gaveva schissà ÷. Un solo toco sbaglià el gaveva trasformà 250 € in 0,025 €. E i 100 suchi i gera za verti. Quando la calcolatrice la te dà un risultato, basta védar un numero sul schermo — o bisogna anca domandarse se el risultato el ga senso e qual che xe el so ordine de grandeza? L'analfabetismo funzional no vol dir solo no capir un testo. A volte vol dir anca védar un risultato assurdo sul schermo e no rendérse conto che no'l ga senso. Secondo ti, dove se rompe la catena: nel calcolo stesso, ne la comprension del risultato, o ne la mancanza de l'abitudine de controlar la risposta? ======================= Come sì rivà a 'sto post? A. Da Trending B. Dal profilo de Mr. Numberwise C. Da un hashtag D. Dal feed / recomandasion E. Par un repost F. In n'altra maniera In che paese sì? Scrivi la letera e el paese nei comenti. #edu #educasion #analfabetismofunzional #PISA #pisa2025 #desinformasion #MrNumberwise #Vèneto #BonDì #Italia #RepubblicaItaliana #Hrvatska #RepublikaHrvatska #Slovenija #RepublikaSlovenija #20260912_1923 #0098
A calculadora diz: 0,025 €. A cuenta diz: 250 €. A cuál creyes? 100 ninos que son en o Science Center se sientan en as mesas ta fer una pausa. Se trayen 100 zuros, uno ta cada nino. Un zuro costa 2,50 €. Un alumno prene o telefono y ubre a calculadora ta saber cuánto costan en total os 100 zuros. Pero, en cuenta de pretar ×, por error preta ÷. En a pantalla amaneixe: 0,025 € A l'alumno li pareixe raro, pero o numero ye en a pantalla y ya no lo revisa. Entre tanto, os 100 zuros ya son en as mesas y os ninos prencipian a ubrir-los. Dimpués d'uns minutos arriba a cuenta: 250 € Os alumnos se miran os uns a os atros. Belún diz de seguida que ha d'haber un error. L'alumno torna a sacar o telefono y mira qué heba feito. Pero, en cuenta de pretar ×, por error heba pretau ÷. Una sola pulsación errada heba transformau 250 € en 0,025 €. Y os 100 zuros ya yeran ubiertos. Quan a calculadora te da un resultau, ye prou con veyer un numero en a pantalla — u cal preguntar-se tamién si o resultau tiene sentiu y cuál ye l'orden de magnitut? L'analfabetismo funcional no quiere decir nomás no entender un texto. A vegadas quiere decir tamién veyer un resultau absurdo en a pantalla y no adonar-se que no tiene sentiu. Án creyes que se trenca a cadena: en o calculo mesmo, en a comprensión d'o resultau u en a manca d'o costumbre de revisar a respuesta? ======================= Cómo has arribau a ista publicación? A. Dende Trending B. Dende o perfil de Mr. Numberwise C. Dende un hashtag D. Dende o feed / recomendacions E. Por meyo d'un repost F. D'atra manera En qué país yes? Escribe a letra y o país en os comentarios. #edu #educación #analfabetismofuncional #PISA #pisa2025 #desinformación #MrNumberwise #Aragonés #ReinodeEspaña #España #BuenDía #20260912_1856 #0097
Kalkulagailuak dio: 0,025 €. Kontuak dio: 250 €. Zein sinesten duzu? Science Centerrean dauden 100 haur mahaietan esertzen dira atseden bat hartzeko. 100 zuku ekartzen dituzte mahaietara, haur bakoitzarentzat bana. Zuku batek 2,50 € balio du. Ikasleetako batek telefonoa ateratzen du eta kalkulagailua irekitzen du 100 zukuek guztira zenbat balio duten jakiteko. Baina × sakatu beharrean, ustekabean ÷ sakatzen du. Pantailan hau agertzen da: 0,025 € Ikasleari emaitza arraroa iruditzen zaio, baina zenbakia pantailan dago eta ez du berriro egiaztatzen. Bitartean, 100 zukuak dagoeneko mahaietan daude eta haurrek irekitzen hasten dira. Minutu batzuk geroago kontua iristen da: 250 € Ikasleek elkarri begiratzen diote. Norbaitek berehala dio akats bat egon behar dela. Ikasleak telefonoa berriro ateratzen du eta zer egin zuen egiaztatzen du. × sakatu beharrean, ustekabean ÷ sakatu zuen. Sakatze oker bakar batek 250 € 0,025 € bihurtu zituen. Eta 100 zukuak jada irekita zeuden. Kalkulagailu batek emaitza bat ematen dizunean, nahikoa al da pantailan zenbaki bat ikustea — ala zeure buruari ere galdetu behar diozu emaitzak zentzurik duen eta zein den haren magnitude-ordena? Analfabetismo funtzionalak ez du soilik testu bat ez ulertzea esan nahi. Batzuetan, pantailan emaitza absurdo bat ikustea eta zentzurik ez duela ez ohartzea ere esan nahi du. Non uste duzu hausten dela katea: kalkuluan bertan, emaitza ulertzean edo erantzuna egiaztatzeko ohiturarik ez dagoelako? #hezkuntza #ikaskuntza #PISA #edu #MrNumberwise #Euskara #20260910 #0076
A calculadora di: 0,025 €. A conta di: 250 €. Cal dos dous cres? 100 nenos e nenas que están no Science Center sentan ás mesas para facer unha pausa. Levan 100 zumes ás mesas, un para cada neno. Un zume custa 2,50 €. Un dos alumnos saca o móbil e abre a calculadora para saber canto custan en total os 100 zumes. Pero, en vez de premer ×, preme ÷ por erro. Na pantalla aparece: 0,025 € Ao alumno parécelle estraño, pero a cifra está na pantalla e non a volve comprobar. Mentres tanto, os 100 zumes xa están sobre as mesas e os nenos empezan a abrilos. Uns minutos despois chega a conta: 250 € Os alumnos míranse uns aos outros. Alguén di de inmediato que ten que haber un erro. O alumno volve sacar o móbil e comproba o que fixera. En vez de premer ×, premera ÷ por erro. Unha soa pulsación equivocada transformara 250 € en 0,025 €. E os 100 zumes xa estaban abertos. Cando unha calculadora che dá un resultado, abonda con ver unha cifra na pantalla — ou tamén deberías preguntarte se o resultado ten sentido e cal é a súa orde de magnitude? O analfabetismo funcional non significa só non comprender un texto. Ás veces tamén significa ver un resultado absurdo na pantalla e non decatarse de que non ten sentido. Onde cres que se rompe a cadea: no propio cálculo, na comprensión do resultado ou na falta do hábito de comprobar a resposta? #educación #edu #aprendizaxe #PISA #MrNumberwise #Galego #20260910 #0075
La calcolatrice dice: 0,025 €. Il conto dice: 250 €. A quale credi? 100 bambini al Science Center si siedono ai tavoli per una pausa. Vengono portati 100 succhi, uno per ogni bambino. Un succo costa 2,50 €. Uno degli studenti prende il telefono e apre la calcolatrice per capire quanto costano in totale i 100 succhi. Ma invece di premere ×, preme per errore ÷. Sul display appare: 0,025 € Il risultato gli sembra strano, ma il numero è sullo schermo e non controlla di nuovo. Intanto i 100 succhi sono già sui tavoli e i bambini iniziano ad aprirli. Dopo qualche minuto arriva il conto: 250 € Gli studenti si guardano. Qualcuno dice subito che deve esserci un errore. Lo studente prende di nuovo il telefono e controlla cosa aveva fatto. Invece di premere ×, aveva premuto per errore ÷. Un solo tocco sbagliato aveva trasformato 250 € in 0,025 €. E tutti i 100 succhi erano già stati aperti. Quando una calcolatrice ti dà un risultato, basta vedere un numero sullo schermo — oppure dovresti anche chiederti se il risultato ha senso e qual è il suo ordine di grandezza? L’analfabetismo funzionale non significa soltanto non capire un testo. A volte significa anche vedere sullo schermo un risultato assurdo e non rendersi conto che non ha senso. Dove pensi che si spezzi la catena: nel calcolo stesso, nella comprensione del risultato oppure nella mancanza dell’abitudine di controllare la risposta? #edu #educazione #istruzione #pisa #MrNumberwise #Italiano #20260910 #0061
A calculadora diz: 0,025 €. A conta diz: 250 €. Em qual acreditas? 100 crianças no Science Center sentam-se às mesas para fazer uma pausa. São trazidos 100 sumos, um para cada criança. Um sumo custa 2,50 €. Um dos alunos pega no telemóvel e abre a calculadora para descobrir quanto custam, no total, os 100 sumos. Mas, em vez de carregar em ×, carrega por engano em ÷. No ecrã aparece: 0,025 € O resultado parece estranho, mas o número está no ecrã e o aluno não volta a verificar. Entretanto, os 100 sumos já estão nas mesas e as crianças começam a abri-los. Alguns minutos depois chega a conta: 250 € Os alunos olham uns para os outros. Alguém diz imediatamente que deve haver um erro. O aluno pega novamente no telemóvel e verifica o que tinha feito. Em vez de carregar em ×, tinha carregado por engano em ÷. Um único toque errado tinha transformado 250 € em 0,025 €. E os 100 sumos já estavam abertos. Quando uma calculadora te dá um resultado, basta ver um número no ecrã — ou também deves perguntar-te se o resultado faz sentido e qual é a sua ordem de grandeza? O analfabetismo funcional não significa apenas não compreender um texto. Às vezes, também significa ver no ecrã um resultado absurdo e não perceber que ele não faz sentido. Onde achas que a cadeia se quebra: no próprio cálculo, na compreensão do resultado ou na falta do hábito de verificar a resposta? #educação #edu #pisa #MrNumberwise #Português #20260910 #0060
La calculadora dice: 0,025 €. La cuenta dice: 250 €. ¿A cuál crees? 100 niños que están en el Science Center se sientan a las mesas para hacer una pausa. Llevan 100 zumos a las mesas, uno para cada niño. Un zumo cuesta 2,50 €. Uno de los alumnos saca el teléfono y abre la calculadora para averiguar cuánto cuestan en total los 100 zumos. Pero, en lugar de pulsar ×, pulsa por error ÷. En la pantalla aparece: 0,025 € El resultado le parece extraño, pero el número está en la pantalla y no vuelve a comprobarlo. Mientras tanto, los 100 zumos ya están sobre las mesas y los niños empiezan a abrirlos. Unos minutos después llega la cuenta: 250 € Los alumnos se miran unos a otros. Alguien dice enseguida que tiene que haber un error. El alumno vuelve a sacar el teléfono y comprueba lo que había hecho. En lugar de pulsar ×, había pulsado por error ÷. Una sola pulsación equivocada había convertido 250 € en 0,025 €. Y los 100 zumos ya estaban abiertos. Cuando una calculadora te da un resultado, ¿basta con ver un número en la pantalla o también deberías preguntarte si el resultado tiene sentido y cuál es su orden de magnitud? El analfabetismo funcional no significa solamente no comprender un texto. A veces también significa ver en la pantalla un resultado absurdo y no darse cuenta de que no tiene sentido. ¿Dónde crees que se rompe la cadena: en el propio cálculo, en la comprensión del resultado o en la falta del hábito de comprobar la respuesta? #educación #edu #pisa #informepisa #MrNumberwise #Español #20260910 #0059
Por Que o Seu Salário Encolhe Quando o PIB Cresce Entre o optimismo triunfante do PIB e a asfixia silenciosa de quem trabalha, Portugal descobriu uma nova modalidade olímpica: tributar como no Norte da Europa, produzindo como na periferia. Há uma arte muito particular na retórica financeira do Estado: a capacidade de vestir a contabilidade de uma sobriedade tão técnica que qualquer protesto do contribuinte parece um traço de analfabetismo funcional. Se o PIB cresce dois vírgula qualquer coisa por cento e o desemprego recua para patamares historicamente baixos, o cidadão é delicadamente convidado a juntar-se ao coro de aclamação. Quando os profetas da calculadora nos acenam com a "boa conjuntura", o debate político costuma dar-se por encerrado. Afinal, como ousar contestar a prosperidade quando ela vem chancelada por gráficos em papel cavalinho? O problema é que a realidade tem a péssima mania de não ler as notas de imprensa dos governos. E, quando a folha de cálculo é confrontada com a vida concreta, a aritmética oficial começa a revelar as suas fracturas. A Ilusão do Indicador Agregado: Carga vs. Esforço O grande truque de mágica das últimas décadas residiu em concentrar a atenção pública num único conceito: a carga fiscal. Ouve-se nos corredores do poder, com o ar compenetrado de quem recita um dogma, que a arrecadação de impostos em relação ao PIB em Portugal está "perfeitamente alinhada com a média europeia". E assim se arruma o assunto. O que este sacerdócio do número prefere omitir é uma distinção elementar que qualquer família faz ao fim do mês: uma taxa de 35% cobrada a quem ganha três mil euros não produz a mesma dor que essa mesma taxa aplicada a quem subsiste com mil. Para desarmar esta narrativa, a matemática do quotidiano é mais didáctica do que qualquer tratado de finanças públicas: • O Cidadão A (Dinamarquês): Ganha 4.000 euros por mês. O seu Estado cobra-lhe uma carga fiscal elevadíssima de 40% (1.600 euros). Sobram-lhe 2.400 euros líquidos na conta para viver, consumir e poupar. • O Cidadão B (Português): Ganha 1.000 euros por mês. O Estado cobra-lhe uma carga teoricamente "mais baixa" ou "na média", de 35% (350 euros). Sobram-lhe escassos 650 euros para enfrentar um mercado de habitação, energia e cabaz alimentar com preços globalizados. Matematicamente, a "carga fiscal" do dinamarquês é superior. Na prática, o esforço fiscal do português é infinitamente mais doloroso. É exactamente por isso que a carga fiscal é um indicador cego: olha para a fatia que o Estado tira, mas recusa-se a olhar para o tamanho do bolo que sobra no prato do contribuinte. A Teimosia dos Dados Oficiais: A Lição da "Passadeira Rolante" Não é a primeira vez que os modelos matemáticos e a tecnocracia falham ao analisar o país. Lembremo-nos de quando o homem que previu a falência iminente da Segurança Social errou a sua projecção por mais de 9 mil milhões de euros, precisamente porque os modelos teóricos ignoraram as dinâmicas reais do mercado de trabalho e da economia concreta. Com a fiscalidade acontece exactamente o mesmo. E aqui não há espaço para manobras de distracção: os números que confirmam o nosso empobrecimento relativo vêm directamente das séries do INE e do Eurostat. É a própria estatística oficial que desfaz o mito da equidade fiscal. Em 1999, os dados do INE registavam uma carga fiscal de 30,8% do PIB, com um nível de vida correspondente a cerca de 85% da média europeia. O nosso esforço fiscal — a métrica real que cruza a tributação com a riqueza per capita — situava-se em 89,5% da média comunitária. Estávamos confortavelmente abaixo do padrão de sacrifício europeu. Para perceber o que aconteceu desde então, a analogia da mensalidade do ginásio traduz esta perda de terreno: em 1999, pagávamos uma "mensalidade" equivalente a 30 € tendo um salário relativo de 850 € — o esforço era razoável. Hoje, a "mensalidade" subiu para 35 €, mas o nosso rendimento relativo recuou para 770 €. Embora o aumento da taxa pareça contido no papel, a nossa capacidade para a suportar encolheu. Esta é a história da "passadeira rolante": imagine dois atletas no ginásio. O atleta europeu mantém uma corrida ritmada enquanto a sua passadeira avança a boa velocidade; o atleta português corre com cada vez mais inclinação na máquina (mais impostos), mas a sua passadeira está a andar para trás. Ao fim do treino, o português está exausto do enorme esforço exigido, mas ficou substancialmente mais longe da linha de chegada do que quando começou. As séries oficiais confirmam este recuo: a arrecadação subiu para mais de 35% do PIB, enquanto o nosso nível de vida relativo caiu de 85% para 77% da média da UE. O resultado é que o esforço fiscal português saltou de 89,5% para uns impressionantes 115,3% da média europeia — significando que o sacrifício exigido ao contribuinte português está hoje 15,3% acima da média comunitária. Somos o sexto país da União Europeia onde o Estado exige maior sacrifício a quem menos rendimento gera. Tributamos como na Suécia, mas remuneramos como no limiar da coesão. O Mito do Crescimento Infinito Sem Produtividade A narrativa dominante confortou-se durante anos com um modelo económico assente no aumento quantitativo: mais turistas a entrar, mais fundos europeus a injectar, mais postos de trabalho de baixo valor acrescentado a criar. Mas o modelo chegou ao fim do seu fôlego natural. Com a taxa de desemprego nos 5,7% e uma demografia que envelhece a um ritmo inexorável, continuar a esperar que o PIB cresça apenas porque há "mais pessoas a trabalhar" é uma forma de voluntarismo ingénuo. A teimosia dos factos contados pelas métricas do INE obriga a fazer a pergunta que a tecnocracia prefere diferir: quanto conseguirá a economia portuguesa produzir quando o efeito anestésico do turismo e das subvenções comunitárias se desvanecer? Sem um investimento produtivo sério — que, aliás, as últimas estimativas mostram voltar a cair em termos em cadeia —, a promessa de convergência com a Europa rica transforma-se numa miragem. A produtividade não é um detalhe académico; é a única máquina capaz de transformar trabalho em salários reais. Se o capital por trabalhador não aumenta, se a gestão não ganha dimensão e se a inovação permanece confinada a relatórios de propaganda, a resposta do sistema para financiar o Estado Social continuará a ser a mais fácil e a mais cobarde: espremer ainda mais a esponja do rendimento das famílias. A Revolução que Não Pode Esperar Pelo Amanhã Entramos agora num ciclo em que a Inteligência Artificial e a automação de processos prometem redefinir o próprio conceito de trabalho no horizonte de uma década. Perante esta viragem histórica, a discussão pública em Portugal arrasta-se na espuma dos dias. Enquanto a tecnologia oferece a possibilidade real de desassociar a criação de riqueza da mera soma de braços disponíveis — multiplicando a eficiência e criando o verdadeiro choque de produtividade de que o país necessita —, o debate político insiste em discutir o acessório. Aumentar o rendimento per capita não é apenas uma meta estatística; é a única forma de tornar a tributação suportável. Se a economia gerar valor real, a mesma taxa de imposto pesará substancialmente menos nos ombros de quem produz. Se, pelo contrário, continuarmos a adiar as reformas estruturais, a modernização do tecido empresarial e a aposta decidida na tecnologia, o esforço fiscal continuará a subir, mascarado por aparentes triunfos conjunturais. A política não é um mero exercício de contabilidade, nem o país é uma folha de Excel desenhada para equilibrar saldos à custa do esgotamento dos seus cidadãos. Não basta perguntar quanto o Estado arrecada. É imperativo perguntar quanta vida sobra aos portugueses depois de pagarem a factura da sua própria modéstia económica. #EconomiaPortuguesa #Fiscalidade #EsforçoFiscal #CargaFiscal #PIB #Salários #Produtividade #CustoDeVida #RendimentoPerCapita #Empobrecimento #ClasseMédia #Habitação #Inflação #INE #Eurostat #DadosEconómicos #Portugal #PolíticaEconómica #EstadoSocial #ConvergênciaEuropeia #InteligênciaArtificial #Automação #FuturoDoTrabalho #Inovação #PortugalReal #VidaCara #SalárioCurto #EsforçoRecord
È vero, sembra che a Sonego manchi sempre un soldo per fare una lira, direbbe nonna mia. Sempre a un passo da qualcosa. Però, c’è un però gigantesco. Non avrà la grazia del predestinato, ma ha la tenacia del cagnaccio. I cagnacci rifiutano la resa e non capiscono il concetto di pronostico. Una forma di analfabetismo agonistico che va profondamente rispettata. Se lo chiedete a me, pure celebrata. Il venerdì sera è meglio essere predestinato, ma il lunedì mattina è meglio essere Sonego. #sonego #tennis #usopen #tennis #sport #determinazione
Ontem a conversa sobre educação na entrevista à TV Globo foi mais curta do que eu gostaria. Eu falei que se você pesquisar desde a Proclamação da República até o dia de hoje não vai encontrar um governo que fez a quantidade de políticas de inclusão social que nós fizemos. Disse isso porque tenho consciência do que nós conquistamos neste país. Só na educação: ✅ Criamos 1,8 milhão de vagas de ensino integral de 2023 para cá. Queremos universalizar essa modalidade no próximo mandato. Por quê? É a chance de as crianças terem esporte, arte, cultura e aprenderem desde cedo a respeitar as mulheres e o meio ambiente. É mais convívio social. Menos telas. É segurança para mães e pais que estão no trabalho. ✅ Anunciamos 111 novos Institutos Federais neste terceiro mandato. Com isso, dos 802 que o Brasil terá, 626 serão resultado dos mandatos de Lula e Dilma. Qualificar e descentralizar o estudo técnico gera oportunidades em todo o país. ✅ O Pé-de-Meia chegou a 7,3 milhões de adolescentes. Entre 2022 e 2025, a taxa de abandono escolar no ensino médio caiu 61%. A evasão escolar é a menor já registrada. Concluir os estudos amplia a chance de conquistar empregos mais bem remunerados na vida profissional. ✅ Saltamos de 5 milhões de pessoas com diploma universitário em 2003 para 25 milhões atualmente. Queremos chegar a 50 milhões. A qualificação no ensino superior abre portas, carreiras e nos torna mais soberanos, capazes de propor soluções nossas em áreas como terras raras e inteligência artificial, por exemplo. ✅ O Índice de Desenvolvimento da Educação Básica (Ideb) alcançou o melhor resultado da história. ✅ Atingimos, na população total, o menor índice de analfabetismo da história: 4,9%. ✅ Juros por educação: Estamos renegociando as dívidas dos estados. Em contrapartida, eles terão que investir parte do valor que vão economizar em educação. ✅ Demos reajuste para professores e técnicos da rede pública federal. ✅ Estamos criando a primeira universidade do esporte, e a primeira universidade indígena do país. ✅ Restrição do uso de celular nas escolas, que está melhorando o aprendizado e o convívio de nossas crianças e adolescentes. ✅ Saltamos de 44% para 74,5% no percentual de escolas conectadas dentro do padrão adequado para fins didáticos. Temos o compromisso de universalizar. ✅ A merenda escolar voltou a ser prioridade. Atende 40 milhões de estudantes em 146 mil escolas. Após seis anos de congelamento nas gestões anteriores, tivemos aumento médio de 55% do valor por aluno. ✅ O MEC Livros e o MEC Idiomas permitem o acesso a milhares de publicações e o aprendizado de inglês e espanhol de forma gratuita. O caminho é longo, mas sempre reforço: educação não é gasto, é investimento. A pergunta que precisa ser feita sempre é: quanto custou ao país não investirem antes? #Educação #InclusãoSocial #Desenvolvimento
Clasismo es recorrerte los platós con tu asistenta para reírte de su analfabetismo. https://t.co/nzUN1MWoTv #Clasismo #Educación #Sociedad
Indovinate quanti hanno letto l’articolo, lo hanno capito, e quanti sono già partiti con “gne gne avevamo ragione tutta colpa delle scie chimiche”? L’analfabetismo ci ammazzerà prima del cambiamento climatico, temo. 😐 #Analfabetismo #ScieChimiche #CambiamentoClimatico
Se pensi che Jason Arday era "il migliore al mondo nella sua materia" [cit.] anche la scritta "Si fascia" ti sembrerà un riferimento politico. È tutto strettamente correlato: stiamo vivendo la fase dell'analfabetismo isterico detto, nel mondo anglosassone, "woke". #Woke #Cultura #Educazione
Se hai competenza su un dato argomento e Report affronta proprio quell’argomento capisci in ventisei secondi netti che è in gran parte fuffa, narrazione, roba sminuzzata sul letto di Procuste delle tesi precostituite e delle convenienze e condita con incalzante storytelling. Lo “spionaggio” digitale dei magistrati da remoto, analfabetismo informatico della peggior specie spacciato per complotto contro il ceto magistratuale, per citarne uno. Ma proprio solo uno, perché si potrebbe proseguire all’infinito. #Informazione #Storia #Società
ele sempre dando um jeito de não trabalhar. neymar podia ser o maior símbolo contra a escala 6x1 se não fosse analfabeto funcional. #Neymar #trabalho #analfabetismo